A Estrutura Temática da Poesía de Rosalía de Castro: Saudade, Emigración e Inxustiza Social

Temas Centrais na Poesía de Rosalía de Castro

Poesía Costumista

Céntrase na vida galega da época, retratando escenas da vida campesiña, romarías, paisaxes e tipos populares.

• “Un repoludo gaiteiro”: Fala un personaxe popular daquela época, o gaiteiro.

Poesía Amorosa

Expresa coitas sentimentais en forma de monólogos ou diálogos.

• “Quíxente tanto, meniña”.

Poesía Social e Patriótica

Denuncia das inxustizas sociais, incluíndo a marxinación de Galicia, a emigración, o caciquismo, a miseria dos campesiños e a situación das mulleres.

• “Adiós ríos, adiós fontes”: Trata a emigración, contando a despedida dun home que marcha para a emigración.
• “Castellanos de Castilla”: Denuncia a mala condición de Castela.

Poesía Intimista

Reflicte os sentimentos e vivencias da autora: a infancia, os sentimentos da paisaxe, a dor, a morriña e a saudade.

• “Campana de Bastabales”: Expresa a morriña e a saudade que provoca a lembranza da infancia a través do son das campás.
• “Como chove miudiño”.

Poesía Subxectiva-Intimista (Partes 1 e 2)

“Vaguedás”

A autora reflexiona sobre a escrita feminina e fala das súas vivencias e estado de ánimo (desacougo, pesimismo, melancolía…).

• “O cravo”: Rosalía tiña unha dor moi grande, pero ao sentirse libre desa dor, sentíase baleira. Saca a conclusión de que prefire algo (aínda que sexa dor) a non sentir nada.

“Do Íntimo”

Reflexións sobre a falta de solidariedade humana, o irremediable paso do tempo, a perda da ilusión, o amor e o desamor, o silencio de Deus ante as inxustizas e a morte como liberación da dor.

Nesta parte vaise perfilando un dos símbolos máis enigmáticos da súa poesía: “a negra sombra” (algo malo vai pasar aínda nos momentos máis felices).

• “A xustiza pola man”: O silencio do pobo ante a inxustiza e a insolidariedade dos xuíces.

“Varia”

Poemas de índole subxectiva e obxectiva. Aparecen lendas e refráns da terra, o problema das relacións amorosas da muller, a emigración e a hipocrisía social.

Poesía Obxectiva-Social (Partes 4 e 5)

“Da Terra”

Presenta personaxes e escenas populares e denuncia a discriminación e explotación da muller.

• “Miña casiña, meu lar”.

“As Viúvas dos Vivos e as Viúvas dos Mortos”

O tema fundamental é a emigración, as súas causas e consecuencias. Sobre todo, centra a súa mirada nas mulleres, vítimas principais do éxodo forzoso dos seus homes.

• “Pra a Habana”: 1. Causas da emigración; 5. Consecuencias.