Evolución da Literatura Galega Contemporánea: Poesía e Teatro (1970-1990)

Clasificado en Otras lenguas extranjeras

Escrito el en español con un tamaño de 3,26 KB

Poesía Galega: Ruptura co Socialrealismo

En 1976 produciuse un cambio de rumbo na poesía galega, ata entón dominada pola corrente do socialrealismo. Este cambio materializouse coa aparición de Con pólvora e magnolias de Xosé Luís Méndez Ferrín.

A Xeración dos 80 na Poesía Galega

A poesía galega experimentou relevantes novidades a partir de 1975. Entre elas, destacou a aparición de colectivos poéticos como Rompente (Vigo), Cravo Fondo (Santiago) e De amor e desamor.

Características da Xeración dos 80:

  • Culturalismo e interculturalismo.
  • Erotismo e sensualidade.
  • Coidado da métrica e da estrofa.

A Variedade Estándar do Galego: Elaboración e Función

As linguas que son usadas en ámbitos formais son consideradas estándar e superpóñense ás demais. Na selección da variedade estándar, preséntanse dúas opcións:

  1. Escoller unha variedade concreta, cuxos motivos de selección son políticos, históricos e económicos.
  2. Elaborar a variedade estándar a partir de trazos das outras variedades dialectais.

Criterios para a Selección de Variantes:

  • Maior extensión xeográfica.
  • Maior presenza na tradición literaria.
  • Harmonización coas outras linguas románicas.

O Teatro Galego dende 1973

Durante a ditadura, apenas houbo produción teatral. A partir de 1973, iníciase unha nova etapa caracterizada pola modernización, grazas aos cambios sociais da década dos 70. Neste proceso, xorde a Mostra de Ribadavia.

Asentamento da Produción Teatral:

  • Establecemento de axudas económicas.
  • Nacemento do CDG (Centro Dramático Galego) e da ESADG (Escola Superior de Arte Dramática de Galicia).
  • Creación do IGAEM (Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais).

O Grupo Abrente e a Mostra de Ribadavia

A Asociación Cultural Abrente é a organizadora da Mostra de Teatro Abrente de Ribadavia. Os seus integrantes, aínda que buscaban innovacións temáticas, presentaban enfoques diferentes:

  • Manuel Lourenzo: Centrado no teatro mítico, con especial interese nas traxedias grecolatinas.
  • Roberto Vidal Bolaño: Actor, dramaturgo e promotor do grupo Antroido. Destacou pola escritura de pezas burlescas.

A Promoción Teatral dos Anos 80

Nesta década, comezan a coñecerse autores que xa iniciaran a súa traxectoria na última época franquista. Predomina unha liña culturista, e os textos dramáticos son considerados un medio de combate contra a situación política.

A Promoción Teatral dos Anos 90

Moitos dramaturgos da década dos 90 están ligados a compañías teatrais, o que lles permitiu manter a súa creatividade e desenvolver unha poética propia. Os seus textos presentan unha menor carga simbólica, toman outros textos como referencia e son máis lúdicos.

Dramaturgos Destacados:

  • Cándido Pazó (A piragua): Caracterizado pola énfase nos personaxes femininos.
  • Raúl Dans (Lugar): Buscou superar os tópicos enxebres.

Entradas relacionadas: