Fundamentos do Discurso Expositivo e a Normalización Lingüística Galega

A Exposición: Definición e Características

A exposición é un tipo de discurso que ten como finalidade transmitir información de maneira obxectiva, ordenada e clara.

Tipos de Exposicións

• Exposicións Divulgativas: Diríxense a receptores sen coñecementos específicos na materia tratada.
• Exposicións Especializadas: Dirixidas a receptores con coñecementos sobre o tema.

Estrutura da Exposición

1. Introdución: Parte inicial. Nela preséntanse o tema que se vai tratar e o propósito que se persegue.
2. Desenvolvemento: Parte central e a máis extensa. Nela explícanse os conceptos e os datos que se queren transmitir, segundo unha determinada orde:
   • Orde Espacial: Para unha descrición técnica de obxectos, procesos ou fenómenos.
   • Orde Cronolóxica: Para expoñer feitos ou fenómenos que se desenvolven no tempo.
   • Orde Enumerativa: Emprégase para analizar distintos compoñentes dun mesmo concepto.
   • Orde Causal: Para explicar as causas e as consecuencias dun feito ou fenómeno.
3. Conclusión: Parte final. Contén un resumo das ideas expostas e, ás veces, unha valoración persoal.

Vocabulario Específico

Termos de Costura e Tecido

Ganduxar:

Coser con puntadas longas e frouxas.

Tecer:

Facer teas enlazando fíos.

Remendar:

Amañar unha cousa vella poñéndolle un remendo.

Calcetar:

Tecer unha peza de punto.

Bordar:

Facer bordados.

Zurcir:

Coser un tecido para tapar un burato.

Vestimentas Típicas do Mundo

• Turbante (Oriente): Toca de tea enrolada na cabeza.
• Sari (India): Traxe de muller feito cunha peza de tea que se enrola no corpo.
• Xilaba (Árabe): Vestido longo e con carapucha.
• Quimono (Xapón): Semella unha bata longa; cruzada por diante e con mangas anchas.
• Peplo (Grecia): Túnica feminina.

Calzado e Complementos

• Mocasín: Zapato de pel usado polos indios americanos.
• Babucha: Zapatilla sen talón utilizada nos países musulmáns.
• Pantuflas: Calzado aberto atrás para estar na casa.
• Polaina: Peza de coiro ata o xeonllo, tapa o pantalón e a bota.
• Chancleta: Calzado que só protexe a planta do pé.
• Catiúscas: Botas feitas todas de goma.

Descrición do Pelo

Crecho:

Rizado.

Mesto:

Moito pelo.

Tinguido:

Cor distinta (cambiada).

Louro:

Pelo máis claro.

Raro:

Pouco pelo.

Roxo:

Pelo alaranxado.

Normativización e Estandarización da Lingua Galega

Normativización

A Normativización é a fixación de regras para escribir correctamente un idioma.

• A Real Academia Galega (RAG), fundada en 1906, estableceu as primeiras normas.
• En 1970, propuxéronse normas, pero resultaron incompletas.
• A primeira proposta de normas en galego foi realizada polo Seminario de Estudos Galegos (1932).
• En 1982, publicáronse as Normas Ortográficas e Morfolóxicas definitivas.

Estandarización

A Estandarización é o proceso de formación dunha variedade lingüística unificada, que supera a diversidade dos falares dialectais.

A Variedade Estándar

É o modelo de lingua común, útil para unha comunicación eficaz por medio da escrita e na comunicación formal. Características: