Grandes Astrónomos e a Evolución do Universo

Clasificado en Otras lenguas extranjeras

Escrito el en español con un tamaño de 3,48 KB

Grandes figuras da astronomía moderna

Nicolau Copérnico

  • Defendeu a teoría heliocéntrica.
  • Descubriu a inclinación do eixo de xiro da Terra.
  • Estudou os movementos de rotación e de traslación da Terra.
  • Calculou a distancia dos planetas do sistema solar ao Sol.
  • Demostrou que a distancia da Lúa á Terra en calquera das súas fases era a mesma.

Galileo Galilei

  • Defendeu a teoría heliocéntrica.
  • Descubriu as manchas solares e o movemento de rotación do Sol.
  • Observou os aneis de Saturno, as fases de Venus e os catro satélites de Xúpiter.
  • Identificou os cráteres da Lúa e calculou a altura das montañas lunares.
  • Formulou a lei da gravidade no vácuo.
  • Construíu o primeiro telescopio astronómico.

Johannes Kepler

  • Descubriu que canto máis preto do Sol está un planeta, máis rápido se despraza.
  • Demostrou que a velocidade dos planetas non é uniforme.
  • Estudou as eclipses do Sol e da Lúa e elaborou táboas planetarias.
  • Analizou o efecto da refracción atmosférica sobre as observacións astronómicas.
  • Demostrou que os planetas xiran en órbitas elípticas.

Isaac Newton

  • Deduciu a lei da gravitación universal.
  • Calculou o radio da Terra e as masas do Sol e dos planetas.
  • Construíu o primeiro telescopio de reflexión.
  • Descubriu que as mareas se deben ás atraccións do Sol e a Lúa.
  • Descubriu que a luz branca se descompón nas cores do arco da vella.
  • Explicou os equinoccios e o achatamento da Terra nos polos.

A orixe e evolución do universo

O Big Bang

A Gran Explosión ocorreu hai aproximadamente 10.000 millóns de anos. Nese momento, as galaxias atopábanse comprimidas nunha única acumulación de materia cunha presión e temperatura moi elevadas. Esta situación rompeu o equilibrio e provocou a gran explosión; os fragmentos desta materia saíron lanzados en todas direccións a gran velocidade polo espazo. Seguindo a Lei de Newton, foron recombinándose primeiro en partículas e logo en átomos químicos gasosos coñecidos. Finalmente, a gravidade comprimiu ese gas e orixináronse as estrelas, galaxias e hipergalaxias.

Ciclo de vida das estrelas

Estrelas medianas

Nebulosa → Estrela → Xigante vermella → Anana branca → Anana negra.

Estrelas grandes

Nebulosa → Estrela → Superxigante vermella → Supernova → Estrela de neutróns → Buraco negro.

Fenómenos astronómicos e terrestres

As mareas

Son os cambios periódicos do nivel do mar producidos polas forzas de atracción gravitatorias que exercen o Sol e a Lúa sobre a Terra.

Os equinoccios

Caracterízanse por ter o mesmo número de horas de luz que de escuridade en todos os lugares do planeta. O Sol está situado exactamente no plano do ecuador celeste. Ocorren o 20 ou 21 de marzo e o 22 ou 23 de setembro.

Os solsticios

Marcan o comezo do verán e do inverno. Ocorren cando o semieixe da Terra está máis inclinado cara ao Sol. O solsticio de verán (21-23 de xuño) é o día máis longo, e o de inverno (21-23 de decembro) tamén se identifica como un fito temporal relevante no ciclo anual.

Entradas relacionadas: