O Método Cartesiano: As 4 Regras para Acadar a Verdade segundo Descartes

O Método Cartesiano: A Senda cara ao Coñecemento Verdadeiro

Para René Descartes, o método é un conxunto de regras certas e fáciles grazas ás cales, quen as observe, non tomará nada falso como verdadeiro. Isto non é un esforzo inútil, senón que, a través del, irase aumentando gradualmente a ciencia (a verdade) e chegarase ao coñecemento de todas as cousas que se poidan coñecer.

Partindo desta definición, Descartes estima que o método debe ter un valor universal en canto á súa aplicación a todas as ciencias.

Obxectivos do Método

Este método persegue tres obxectivos fundamentais:

• Formular unhas regras claras e precisas.
• Posuír un valor de carácter absoluto.
• Demostrar a súa fecundidade nas distintas ramas do saber.

As Catro Regras do Método

As regras do método pretenden buscar a verdade e a orde a través de catro preceptos:

1. A Regra da Evidencia

A evidencia baséase na intuición. Significa aceptar só aquilo que se presenta de forma clara e distinta ao espírito. Unha idea é clara cando se presenta de forma manifesta na intelixencia que a intúe. Unha idea é distinta cando está perfectamente separada doutras ideas e non contén nada que pertenza ás demais. A intuición, para Descartes, é a base do coñecemento, a través da cal separamos o verdadeiro do falso. Por ela, captamos sen posibilidade de erro e de forma inmediata os conceptos simples que xorden da propia razón. Nada do que se acepta a través dela terá posibilidade de dúbida, pois a través da intuición chégase á evidencia.

2. A Regra da Análise

A análise consiste en dividir cada unha das dificultades a examinar en tantas partes como sexa posible e en cantas se requira para resolvelas mellor. Este proceso baséase na dedución ao descompoñer o complexo nos seus elementos máis simples.

3. A Regra da Síntese

A síntese consiste en conducir ordenadamente os pensamentos, comezando polos obxectos máis simples e fáciles de coñecer, para ir ascendendo pouco a pouco, por graos, ata os coñecementos máis complexos. Esta orde inversa á da análise é, para Descartes, a dedución: unha intuición sucesiva das naturezas simples e das conexións entre elas. É unha operación pola cal comprendemos todas as cousas que son consecuencia necesaria doutras xa coñecidas por nós con total certeza, reconstruíndo o complexo a partir do simple.

4. A Regra da Enumeración

A enumeración ou revisión consiste en facer un reconto tan completo e unha revisión tan xeral que poidamos estar seguros de non omitir nada. Esta regra, baseada tamén na dedución, garante a validez e a cohesión de todo o proceso.