A Nova Narrativa Galega: Contexto, Etapas e Autores Clave da Renovación Literaria

A literatura galega experimentou profundas transformacións a partir de 1936. Co comezo da Guerra Civil española, prodúcense unha serie de cambios que afectaron drasticamente o panorama cultural e literario de Galicia. A Guerra Civil e a posterior creación dun modelo político ditatorial favoreceron unha lingua e cultura únicas: a española. Este período viu o desmantelamento de todos os proxectos acadados no período anterior, e moitos autores foron encarcerados, exiliados ou asasinados. A literatura galega entrou nun período de silencio ata 1947, ano en que aparece o primeiro libro importante: Cómaros Verdes, de Aquilino Iglesia Alvariño.

Que é a Nova Narrativa Galega?

A Nova Narrativa Galega é un conxunto de narradores que, a partir de 1950, tiveron por obxectivo renovar e modernizar o panorama literario galego. Este movemento coincide tamén cunha leve apertura política do réxime franquista e coa aparición de novos movementos e organizacións políticas. Durante esta época, fúndase a editorial Galaxia, que se convertería nunha plataforma crucial para a publicación de moitos destes autores.

Etapas da Nova Narrativa Galega

Pódense diferenciar tres etapas principais neste movemento:

• Fase de Formación (1954)

  Esta primeira fase marca o inicio do movemento coa publicación de Nace un arbre, de Gonzalo Rodríguez Mourullo. Nesta etapa predominan os textos de carácter existencial, explorando temas como a soidade, a angustia e o sentido da vida.

• Fase de Auxe (1960-1970)

  A segunda etapa é un período de auxe e consolidación, que se dá entre 1960 e 1970. Aquí predominan os textos descritivos, con escaso argumento, e os textos obxectualistas, que buscan unha representación obxectiva da realidade. Un exemplo destacado é Arrabaldo do Norte de Xosé Luís Méndez Ferrín.

• Fase de Liquidación (1970-1980)

  A última etapa é unha fase de liquidación, que abarca de 1970 a 1980. Este período marca o final da Nova Narrativa Galega coa publicación de Cara a Times Square, de Camilo Gonsar. Nesta fase predominan os textos de carácter alegórico e simbólico, que utilizan metáforas e símbolos para transmitir mensaxes máis profundas.

Características da Nova Narrativa Galega

Algunhas das características máis salientables da Nova Narrativa inclúen:

• A ausencia de espazos definidos, o que contribúe a unha atmosfera de irrealidade ou universalidade.
• A exposición da violencia e o erotismo nas súas temáticas, abordando aspectos máis crudos da condición humana.
• A ubicación en espazos urbanos, reflectindo a modernización e os cambios sociais.
• O desenvolvemento do monólogo interior como técnica narrativa, permitindo explorar a psique dos personaxes.
• A experimentación formal e estilística, buscando novas formas de expresión.

Autores Destacados da Nova Narrativa Galega

Xosé Luís Méndez Ferrín

Xosé Luís Méndez Ferrín é un autor fundamental con obra en todas as fases da Nova Narrativa Galega. Na primeira fase, ten obras con carácter existencial como O crepúsculo e as formigas. Na terceira fase, en clave simbólica, destaca o libro Retorno a Tagen Ata, que aborda a historia do nacionalismo galego contemporáneo a través dunha narrativa alegórica.

Carlos Casares

Carlos Casares publicou durante esta época dous libros fundamentais que marcaron a súa traxectoria e a do movemento: Vento ferido e Cambio de tres. As súas obras caracterízanse por unha prosa depurada e unha profunda exploración da psicoloxía dos seus personaxes.