A Renovación Literaria en Galicia: As Vangardas e a Xeración do 25

As Vangardas: O Movemento de Renovación Artística

Nas primeiras décadas do século XX xorden en Europa uns movementos de **renovación artística total**. Estes movementos teñen en común:

• A ruptura coa **tradición literaria**.
• A actitude romántica e antisentimental.
• A defensa da **liberdade creativa**.
• A defensa da **arte pola arte**.
• A renovación da **linguaxe literaria**.

Entre estas correntes destacan o **Futurismo**, o **Cubismo**, o **Dadaísmo**, o **Surrealismo**, etc. Todos eles difunden as súas propostas renovadoras a través de **manifestos**.

A Xeración do 25

A **Xeración do 25** foi un grupo de escritores que mantiñan estreitas relacións coas **Irmandades da Fala**. Levaron a cabo a renovación da poesía galega mediante a incorporación das novidades das vangardas literarias europeas. Empregaron como medio de expresión diferentes órganos xornalísticos e publicaron revistas literarias propias.

A Poesía Vangardista Galega

A poesía vangardista galega centrouse fundamentalmente na poesía, podendo agruparse en dúas correntes principais:

1. Hilozoísmo e Neotrobadorismo: Correntes que, sen romper a tradición literaria autóctona, renovan a poesía galega.
2. Creacionismo: Corrente que rompe totalmente coa tradición literaria galega, seguindo o camiño marcado polas vangardas europeas.

Hilozoísmo

Esta corrente ten como tema principal a **natureza**, que aparece animada e humanizada mediante **personificacións**. O autor máis recoñecido é **Amado Carballo**.

Neotrobadorismo

Esta escola poética nace tras o descubrimento e a difusión da poesía medieval galego-portuguesa, revivindo así os elementos da **lírica medieval** (o **refrán**, o **leixaprén**, o vocabulario, os temas...). Os principais representantes foron: **Álvaro Cunqueiro**, **Bouza Brey** e **Álvarez Blázquez**.

Creacionismo

Esta liña consiste en **romper a realidade** evadíndose nunha nova. Os autores rompen a tradición literaria galega. Entre eles destaca **Manuel Antonio**, coa súa publicación De catro a catro (formado por 19 poemas estruturados como a crónica dunha viaxe) e o seu manifesto Máis Alá (onde expresa a necesidade de romper coa tradición literaria galega e explica o fundamental que é a **liberdade creativa**).

A Prosa Vangardista

As vangardas tamén cultivaron nas súas obras a prosa. O autor máis recoñecido foi **Rafael Dieste**, quen escribiu Dos arquivos do trasno, un conxunto de **relatos de misterio**. Tamén publicou unha obra de teatro, A fiestra valdeira, unha comedia de carácter simbólico.