O Teatro Galego na Posguerra: Da Xeración dos 50 ao Fenómeno de Ribadavia (1936-1976)

O Teatro Galego entre 1936 e 1976: Unha Época de Renovación

A partir da Posguerra, retómase en Galicia a produción teatral a través dunha serie de iniciativas como a Mostra de Teatro de Ribadavia e o Concurso de Teatro Abrente. Na década dos 60, aparecen os primeiros grupos de teatro independente ligados ao movemento estudantil e ás asociacións culturais: Teatro Circo, Teatro Popular Galego e Teatro Auriense. Estas compañías, representativas dunha forte carga ideolóxica, foron rupturistas coas formas clásicas.

Dúas xeracións configuran o panorama teatral deste período: a primeira xeración da Posguerra, tamén denominada Xeración dos Anos 50, e a Xeración das Mostras de Teatro de Ribadavia.

A Xeración dos Anos 50: Pioneiros da Renovación

Álvaro Cunqueiro representa a renovación do teatro galego. A súa obra O incerto señor Don Hamlet, príncipe de Dinamarca revisita o mito clásico a través dun protagonista condicionado polo destino e por unha vida que xira arredor das vinganzas. Outra peza destacada deste autor é Ariadne vai como un río, na que a protagonista agarda por un amante inexistente.

Tamén destaca desta primeira xeración da Posguerra Daniel Cortezón, autor de obras de temática histórica como Prisciliano ou Xelmírez. Así mesmo, sobresae Manuel María, autor de varios autos sacramentais: Auto do taberneiro, Auto do labrego e Auto do mariñeiro. Trátase dun teatro simbólico e defensor das ideas populares galegas.

O Grupo de Ribadavia e o Movemento Abrente: Impulso e Profesionalización

En 1973, convocada pola Asociación Cultural Abrente, tiveron lugar en Ribadavia a primeira mostra e o primeiro certame de teatro galego. Estas mostras, que durarían ata 1980, significaron unha verdadeira inxección de vitalidade para a escena teatral galega, soamente comparable coa que no seu día produciron as Irmandades da Fala.

O éxito destas mostras motivou a aparición doutras en Vigo, A Coruña ou Lugo. Moitas asociacións culturais espalladas por todo o territorio atraían a moitos mozos ao teatro galego. Arredor destas mostras, aparece o que algúns críticos denominaron o Grupo Abrente. Este está formado por un conxunto de dramaturgos galegos que, xunto co seu interese por explorar novas tendencias, conciben o teatro como un feito profesional. Deste grupo formaron parte destacadas figuras como:

• Manuel Lourenzo
• Euloxio Ruibal
• Roberto Vidal Bolaño

Manuel Lourenzo: Figura Central do Teatro Galego Contemporáneo

Manuel Lourenzo é unha das figuras máis significativas do panorama teatral galego no século XX. Autor, director e mesmo actor, a súa obra é moi extensa, entre a que destacamos Romaría ás covas (peza na que retoma a antoloxía clásica) e Viaxe ao país de ningures.

Euloxio Ruibal: Innovación e Compromiso Social

O dramaturgo Euloxio Ruibal deuse a coñecer coa obra Zardigot, unha peza de estilo cinematográfico que explora a historia da incidencia da guerra nunha familia galega.

Roberto Vidal Bolaño: Promotor, Director e Autor Emblemático

O terceiro membro destacado é Roberto Vidal Bolaño, promotor teatral, director e autor. Gañador do Concurso Teatro Abrente, con obras como Señor de ningures ou Ladaiñas pola morte do Heco.