Xéneros da Poesía Trobadoresca Galego-Portuguesa

Cantiga de Amigo

Composición creada por un home que pon en beizos dunha moza unha expresión de alegría ou unha coita dirixidas ao seu amado. A palabra 'amigo' refírese ao namorado. Moitas veces a protagonista diríxese a un interlocutor determinado ou a elementos da natureza; ás veces a confidente é unha amiga, incluso a nai.

Campos Sémicos da Cantiga de Amigo:

• Panexírico: Canto que fai a protagonista da súa beleza ou da excelencia poética do seu amigo.
• Amor correspondido e o insatisfeito: As dúas caras da situación amorosa entre a moza e o seu amigo; a moza expresa ledicia ou coita en función da relación.
• A prohibición: Imposibilidade do encontro dos namorados.

Cantiga de Amor

O poeta diríxese á dama mediante a palabra 'senhor', para requerirlle o seu amor ou expresarlle unha queixa pola súa indiferenza e distancia. A palabra 'senhor' é un distintivo de xénero e case sempre vai nos versos iniciais, igual que nas de amigo. Ten a voz masculina; o destinatario directo acostuma ser a dama ('senhor'), pero algunhas veces diríxese a un auditorio indeterminado, a uns amigos, a Deus ou ao Amor como ente responsable do seu namoramento.

Campos Sémicos da Cantiga de Amor:

• Loanza da dama: Eloxio da beleza física (caracterización abstracta) e eloxio da beleza moral (calidades como a bondade, a intelixencia ou a educación).
• Amor do poeta: Manifestase a través de breves enunciados ao longo da composición.
• Campo sémico da reserva da dama: Ofrece estas realizacións: o segredo, a prudencia e a discreción; a prohibición de a velar ou de falarlle imposta pola dama ao poeta; o rexeitamento, a despreocupación e a indiferenza.
• A coita de amor: Gran coherencia e unidade. Diferentes graos de sufrimento por amor: pranto, loucura ou morte de amor.

Cantiga de Escarnio e Maldizer

Os trobadores fan querendo dicir mal de alguén. A súa temática é variada: covardía dalgúns nobres na guerra; vicios e costumes; diferentes tipos sociais como as infanzóns; ataques entre poetas...

As de escarnio son unha sátira encuberta e empréganse os dobres sentidos ou a ironía, e as de maldizer é un ataque directo cunha linguaxe clara e sen ironía. As palabras chámanlle ás cousas polo seu nome.

Campos Sémicos da Cantiga de Escarnio e Maldizer:

• Aldraxe: Articulase en diferentes series léxicas: afronta, litixio e rifa, castigo...
• O alimentario: Ridiculiza a miseria e avaricia que presiden a mesa dalgúns tipos sociais.
• A polémica social: Un dos campos sémicos máis complexos e articulados da poesía satírica.
• O obsceno: Definido polos órganos sexuais e as prácticas eróticas.