Frankismoaren Lehen Urteak: Autarkia Ekonomikoa eta Errepresioa

Autarkia Ekonomikoa eta Porrota (1940-1959)

Lege honekin, Estatu frankistaren esku-hartze ekonomikoa martxan jarri zen. Politika horrek porrot egin zuen, eta oso ondorio negatiboak izan zituen goseak jotako biztanleriarentzat eta herrialdearen garapen ekonomikorako. Gerra aurreko bizi-maila ez zen berreskuratu, eta egoerak okerrera egin zuen, pobrezia muturreko mailetara iritsiz.

Ondorio Ekonomiko Negatiboak

Ondorioen artean, honako hauek azpimarra ditzakegu:

• Hazkundea geldotu egin zen.
• Industria-ekoizpenaren atzerapena.
• Inflazioak eta kanpoko defizitak gora egin zuten.
• Soldaten beherakada eta langabeziaren hazkundea.
• Errenta per capita jaitsi egin zen.

Horrez gain, merkatu beltza agertu zen (estraperloa), eta ustelkeria, adiskidekeria eta influentzia-trafikoa areagotu egin ziren. Banketxeek, latifundistek eta enpresari handiek irabazi handiak lortu zituzten, zergen beherakadari eta langileen kontrolari esker eskulan merkea eta esanekoa izan baitzuten.

Politika Ekonomikoaren Aldaketa

Berrogeiko hamarkadaren bukaeran, politika autarkikoak porrot handia izan zuen, eta beharrezkoa zen aldaketa politika ekonomikoan. Hori nazioarteko isolamenduaren ondoren eta Estatu Batuekin akordioak izenpetu zirenean gertatu zen. Oinarrizko aldaketa 1959an hasi zen, Egonkortze Planarekin; honek garapen ekonomiko handia ekarri zuen, eta aldaketa sozial handia eragin zuen. Egoera hau 1973an amaitu zen.

Errepresio Politikoa eta Oinarri Ideologikoak

Lege honek erakunde eta alderdi politiko asko legez kanpo utzi zituen. Erregimenak gerra deklaratu zien liberalismoari, klase-sindikalismoari eta komunismoari. Espainia moralki, ideologikoki eta espiritualki bat eginda gelditu zen, frankistak zaindari zituelako: Caudilloaren inguruko Armada, Eliza eta Falangea.

Erantzukizun Politikoen Legea eta Zigorrak

Lege honek erantzule bihurtu zituen bando errepublikanoko eta Espainiatik alde egin ezin izan zuten aldeko guztiak. Zigorrak Espainiako legeekiko modu paraleloan ezartzen ziren, eta era askotakoak izan zitezkeen: heriotza-zigorretik, espetxeratze eta bortxazko lan luzeetara. Frankismoak errepresiorako erabilitako tresna juridikoetako bat izan zen. 1939an bukatu zen bere aplikazioa beste dekretu batekin, nahiz eta praktikan bertan azaldutako debekuek Francoren heriotza arte jarraitu.