Narrativa Española Post-Franquismo: Tendencias y Autores Clave

A Narrativa Galega e Española desde os Anos 70 ata Hoxe

Tras a morte de Franco, desaparece a censura e ampliamos o noso campo de visión cultural cara ás nosas fronteiras e recuperamos a obra de autores exiliados. Soen prestar máis atención á forma que ao contido, xa que o argumento chega case a desaparecer. Estas son as súas características:

• A maioría dos autores deste período móstranse contrarios ao réxime de Franco.
• Coa chegada da democracia, a novela faise máis fácil e accesible. Unha gran parte dos autores volve á narración tradicional.
• Comenzan a xurdir novos subxéneros dentro da novela coa finalidade de ampliar o panorama literario.
• O mercado impón o seu peso á literatura, de maneira que se comeza a publicar coa finalidade de vender unha gran cantidade de obras.

Nos últimos vinte anos creceu espectacularmente o número de publicacións a causa da gran cantidade de premios literarios que existen actualmente e do comercio.

Características da Narrativa Recente

a) O carácter aglutinador. Acolle practicamente todas as tendencias e modalidades.

b) A individualidade. Cada novelista elixirá a orientación que lle resulte máis axeitada para atopar un estilo propio co que expresar o seu mundo persoal. De modo que nas últimas décadas conviven:

• Novelistas importantes de toda a posguerra.
• Algúns novelistas da «Xeración do 50».
• Os novelistas do 75.
• Novos escritores dados a coñecer xa despois do franquismo.

Tipos de Novelas Máis Importantes Publicadas

• Novela policíaca e de intriga.
• Novela histórica.
• Novela da reflexión íntima.
• Novela da memoria e do testemuño.
• Enfoque realista.
• Novela culturalista.
• Outras tendencias.

Algúns Novelistas Destacados

Eduardo Mendoza

Publicou en 1975 (A verdade sobre o caso Savolta), título que, en boa medida, pode considerarse o punto de partida da narrativa actual.

Javier Marías

Entre as súas obras destacan (Todas as almas) (1989) e (Mañá na batalla pensa en min) (1994).

Antonio Muñoz Molina

Na narrativa de Antonio Muñoz Molina hai unha preocupación por elaborar un argumento atractivo para o lector. Destaca asimesmo a calidade da prosa. Sobresaen entre as súas obras (O inverno en Lisboa) (1987) e (O xinete polaco) (1991).