Carillas de Cerámica: Estética Dental e Técnicas de Restauración

Carillas de cerámica: Estética e restauración dental mínima

As carillas de cerámica son unhas láminas moi finas que se pegan ao dente grazas a uns sistemas de adhesión que conseguen a unión esmalte-cerámica. Con elas conséguense restauracións estéticas con mínima destrución dentaria.

O clínico tallará aproximadamente entre 0,5-0,8 mm por vestibular e de 1-1,5 mm en incisal. O grosor da carilla será aproximadamente como mínimo de 0,8 mm e máximo de 2 mm. Algúns técnicos matizan que o grosor mínimo de cerámica será de 1 mm.

Indicacións das carillas de cerámica

Están indicadas para modificar a cor dos dentes debido a:

• Tincións por endodontias.
• Tincións por tetraciclinas.
• Coloración debida a traumatismos.
• Fluorose, etc.

Outras indicacións inclúen:

• Malposicións moderadas.
• Modificacións na forma das pezas dentarias.
• Modificacións incisais, por desgaste ou fracturas coa conseguinte perda da guía anterior.
• Envellecemento e desgaste fisiolóxico, por atrición e cepillados incorrectos.
• Diastemas.
• Bruxismo.
• Maloclusións dentarias.

Contraindicacións

Pero tamén están contraindicadas para:

• Alteracións do esmalte.
• Falta de hixiene oral.
• Alteracións oclusais:
  • Mordidas cruzadas.
  • Grandes diastemas no grupo anterior.

Clasificación das carillas

Segundo a composición do material

• Resinas (composite).
• Porcelanas.

Segundo o método

• Resinas compostas: directas ou indirectas (sobre o modelo).
• Porcelanas: indirectas no laboratorio (con espesores de 0,1 a 0,7 mm).

Técnica de lámina de platino

A técnica de lámina de platino presenta as seguintes vantaxes:

• Uso de tocos desmontables de xeso estándar.
• Rapidez en comezar a confección da carilla xa que a lámina de platino é adaptada moi facilmente.
• Control do grosor da carilla durante a súa confección.
• As carillas poden recortarse no dente preparado antes de proceder ao glaseado.

Técnica de toco refractario

Vantaxes

• Mellor axuste.
• Menor dificultade na súa confección por parte do técnico de laboratorio.
• Máis fácil de conseguir a cor.

Inconvenientes

• Débese de facer duplicado de tocos.
• Débese de retirar o revestimento que queda adherido á carilla.
• O axuste debe de realizarse sobre os tocos de xeso.
• Difícil control do grosor da carilla.