Estratexias e Funcionamento da Publicidade Moderna

1. A Publicidade: Conceptos fundamentais

1.1. Que é a publicidade?

A publicidade é unha actividade económica que xorde da necesidade de dar información acerca dos produtos que ofrece o mercado. Esta difunde mensaxes, anuncios publicitarios, que informan sobre produtos, servizos e ideas, que pretenden convencernos e incitarnos ao consumo.

Os anuncios publicitarios varían en función do medio:

• Na radio teñen moita importancia os efectos sonoros.
• Na televisión, o movemento e o tipo de narración.
• Nos anuncios impresos, a imaxe, a cor e a distribución dos espazos.

1.2. Elementos do anuncio publicitario

Constan basicamente destes elementos:

• A marca: é o nome do produto e, polo tanto, o que o identifica. Normalmente aparece destacado o logotipo e poden posuír un anagrama.
• O slogan: é unha expresión breve, suxestiva, orixinal e facilmente memorizable. A súa función é chamar a atención do destinatario.
• O corpo do anuncio: desenvolve a información coa que se quere persuadir o receptor.

1.3. A comunicación publicitaria

O emisor é a empresa que comercializa o produto, que lle encarga a unha axencia publicitaria a mensaxe. Os recursos de persuasión máis destacados son:

• A exaltación dos valores do produto.
• A promesa dun valor engadido.
• A apelación a sentimentos do ser humano como o afán de seguridade ou a necesidade de ser admirado.
• A manipulación do código lingüístico para chamar a atención: uso de figuras retóricas ou a modificación de frases feitas.

2. Tipoloxía e Linguaxe Publicitaria

2.1. O fin da publicidade

As mensaxes publicitarias que non son comerciais senón ideolóxicas intégranse en dous grupos:

• A publicidade institucional: ten como obxecto orientar o comportamento dos cidadáns de acordo cunhas pautas establecidas.
• Propaganda política: busca a adhesión do receptor a unha determinada ideoloxía política.

2.2. A linguaxe publicitaria

Co fin de chamar a atención do receptor, a linguaxe publicitaria emprega:

• Variedade: usa un léxico variado con estranxeirismos e cultismos.
• Brevidade e concisión: utiliza un estilo breve e conciso onde se elimina todo o que non é esencial.
• Innovación: recórrese á innovación léxica.
• Ponderación: utiliza procedementos de realce, como o uso de palabras de signo positivo ou o emprego do comparativo de superioridade, e evítanse termos cargados de connotacións negativas.