Panorama do Teatro Galego: Evolución e Autores Clave (1936-1976)

Introdución

O teatro galego, entre 1936 e 1976, viuse condenado ao silencio máis absoluto tras a Guerra Civil. Non obstante, nos anos 60, comezan a aparecer os primeiros grupos de **Teatro Independente** e créanse compañías teatrais nas cidades, como **Teatro Circo** na Coruña, **Teatro Popular Galego** en Vigo e **Auriense** en Ourense. En 1973, celébrase a **Primeira Mostra de Teatro Galego de Ribadavia**, un evento crucial para presentar e representar as obras do momento.

Neste período, diferenciamos tres etapas principais: o **Teatro da Posguerra**, a **Xeración dos 50** e o **Grupo Ribadavia**.

Etapas do Teatro Galego (1936-1976)

Teatro da Posguerra

O **Teatro da Posguerra** continúa a renovación iniciada antes da guerra, adaptándose ás novas circunstancias. Autores destacados desta etapa son:

Autores Destacados

• Blanco Amor

  Iniciou a súa produción teatral en Bos Aires e alí fundou a compañía **Teatro Popular Galego**. Das súas pezas, podemos destacar:

  • Farsas para títeres (sete pezas onde mestura o **humor** e o **grotesco**).
  • Teatro para a xente (breves pezas dramáticas de carácter **popular** e **ruralista**).
  • Proceso de Jacobusland (crítica **social** e **política**).

• Álvaro Cunqueiro

  Renova o teatro galego coas súas obras:

  • O incerto señor Don Hamlet, príncipe de Dinamarca (unha **recreación libre** da obra de Shakespeare mesturada co **mito de Edipo**).
  • A noite vai coma un río.

• Ricardo Carballo Calero

  Del destacan A farsa das zocas e Os xefes.

• Jenaro Marinhas del Valle

  Ten unha gran cantidade de obras, como A revolta e outras farsas, Loucura e morte de peregrino, Ramo cativo, entre outras.

A Xeración dos 50 (Dramática Social)

A **Xeración dos 50** coñécese tamén como a **Dramática Social**. Os **dramaturgos da Posguerra** (como Cunqueiro e Carballo Calero) serviron de exemplo para autores máis novos como Daniel Cortezón, Manuel María, Bernardino Graña e Xohana Torres. Estes autores, a **primeira xeración** tras a Guerra Civil, tamén cultivaron a narrativa ou a lírica, entre outros xéneros. Usan as súas obras como **instrumento de loita** pola súa notable **preocupación sociopolítica** e tratan diversos temas, como a **recreación histórica** ou o **drama psicolóxico**.

Autores Destacados

• Daniel Cortezón

  Especialízase na **temática histórica** para non perder a memoria desta época; destacan as súas obras Prisciliano, Os Irmandiños e Pedro Madruga, entre outras.

• Manuel María

  Escribiu **autos** (teatro poético, sen acción) como Auto do taberneiro, Auto do labrego, Auto do mariñeiro ou Auto da costureira; e unha obra de **teatro popular** (*Barriga Verde*). Con O meu mundo non é deste reino gañou o **Primeiro Certame Abrente**.

O Grupo de Ribadavia

O **teatro de Ribadavia** serviu para presentar moitos autores e compañías, como o **Grupo Abrente** (un conxunto de dramaturgos galegos). O **Grupo de Ribadavia** componse por autores vinculados á **práctica teatral** (actores, directores, etc.); gustan do **experimentalismo** e conectan coas **tendencias do teatro europeo** (farsas, simbolismo, etc.). É un teatro **comprometido** na denuncia da **opresión política, lingüística e cultural**, e interésanse polo **teatro infantil**.

Autores Destacados

• Manuel Lourenzo

  É **autor, actor, director teatral e estudoso do teatro**. As súas obras destacan pola **liña clásica ou mítica** (*Electra*), a **liña histórica** e a **liña do teatro inmediato** (*O avión paranoico* ou *O circo da medianoite*).

• Euloxio R. Ruibal

  Ten unha **produción dramática de ton experimental** e apréciase a súa evolución desde Zardigot (con **estilo cinematográfico**) ou O Cabodano ata Maremia (con foco na **política ambiental**) ou Azos de esguello (con **denuncia social**).

• Roberto Vidal Bolaño

  Presenta unha **visión crítica e irónica da realidade** nas súas obras, como Laudamuco, señor de ningures ou Saxo tenor.