El Renacimiento: Humanismo, Arte y Evolución Estética
Clasificado en Arte y Humanidades
Escrito el en 
español con un tamaño de 3,13 KB
El Renacimiento: Humanismo y Recuperación Clásica
O Renacemento (séculos XV-XVI) supón a recuperación da Antigüidade clásica e a desaparición do medievo polo humanismo racional: o home volve ser o centro (antropocentrismo) e a razón substitúe á fe. Valórase a natureza e os Mecenas son decisivos na difusión artística, sendo grandes coleccionistas e protectores de artistas que pasan a ocupar un lugar destacado na sociedade.
O ideal de beleza lígase ás matemáticas e á xeometría. O descubrimento da perspectiva permite representar a realidade con exactitude científica, abandonando a verticalidade gótica. Na arquitectura recupérase a función sustentante do muro e empréganse ordes clásicas, o arco de medio punto e a cúpula como símbolo da orde divina.
Etapas del Renacimiento según Vasari
- Quattrocento (XV): En Florencia baixo os Medici. Caracterízase pola proporción científica. Autores: Brunelleschi e Alberti.
- Cinquecento (XVI): Roma substitúe a Florencia baixo os Papas, intentando irmandar o cristianismo coa cultura. Destacan Bramante e Palladio.
- Manierismo (desde 1530): Xorde a liberdade de creación sen normas ("á maniera di"). Miguel Anxo é o referente pola súa busca de novos camiños expresivos e Vignola establece coa igrexa de Il Gesù o modelo seguido durante o Barroco.
El Manierismo en España
O Manierismo español localízase na segunda metade do século XVI, coincidindo co reinado de Filipe II. Identifícase co estilo escurialense ou herreriano, dirixido por Juan de Herrera.
El Monasterio del Escorial
A súa obra cumio, o Mosteiro do Escorial, foi mandada construír para conmemorar a vitoria de San Quintín e asociar funcións de residencia real, mosteiro, centro de estudos e panteón dinástico. A súa planta adopta forma de grella e destaca pola súa gran sobriedade e austeridade, con muros de granito e centos de ventás sen molduras, onde a horizontalidade do conxunto contrasta cos chapiteis piramidais das súas catro torres.
La pintura de El Greco
O manierismo pictórico ten o seu mellor exemplo no Greco. Tras formarse en Italia, instálase en Toledo, onde realiza obras mestras como O enterro do Señor de Orgaz. Os seus elementos habituais son:
- Representación simultánea do plano terreal e o celestial.
- Dominio da cor sobre o debuxo.
- Uso de figuras alongadas e serpenteantes que sacrifican a anatomía en beneficio da expresión.
- Emprego de luces artificiais, fortes contrastes lumínicos e escorzos atrevidos.
A súa temática é variada, incluíndo retratos, paisaxes e mitoloxía, conxugando un misticismo moi persoal con pinceladas libres.