Tercera Guerra Púnica y Toma de Numancia: Historia de Roma en Latín y Español

Latín2,13 KB

Tercera guerra púnica

4. 10
Tertium deinde bellum contra Carthaginem suscipitur, sexcentesimo et altero ab urbe condita anno, Censorino et Manilio consulibus, anno quinquagesimo primo postquam secundum Punicum transactum erat. Hi profecti Carthaginem oppugnaverunt. Scipio tunc, Scipionis Africani nepos, tribunus ibi militabat. Huius apud omnes ingens metus et reverentia erat. Nam et paratissimus ad dimicandum et consultissimus habebatur. Itaque per eum multa a consulibus prospere gesta sunt.

Luego se entabla la tercera guerra contra Cartago, en el año 602 desde la fundación de Roma, siendo cónsules Manlio Censorino y M. Manilio, en el año 51 desde que la 2.ª guerra púnica se había terminado. Éstos, habiendo avanzado, atacaron Cartago. Entonces, Escipión, nieto de Escipión el Africano, militaba allí como tribuno. De éste había un gran miedo y respeto junto a todos. Pues también era considerado como el más preparado y el más competente para luchar. Así, muchas cosas fueron llevadas a cabo felizmente por los cónsules junto a él.

Toma de Numancia

4. 17
Q. Pompeius deinde consul, a Numantinis superatus, pacem ignobilem fecit. Post eum Mancinus consul iterum cum Numantinis pacem fecit infamem, quam populus et senatus iussit infringi atque ipsum Mancinum hostibus tradi, ut in illo iniuriam soluti foederis vindicarent. Post tantam igitur ignominiam P. Scipio Africanus secundo consul factus et ad Numantiam missus est. Postremo ipsam Numantiam diu obsessam fame confecit.

Luego, el cónsul Q. Pompeyo, derrotado por los de Numancia, la cual ciudad de Hispania era riquísima, firmó una paz vergonzosa. Después de él, el cónsul C. H. Mancino firmó de nuevo con los numantinos una paz infame, la cual el pueblo y el senado mandaron que fuera infringida y que el mismo Mancino fuese entregado a los enemigos para que sobre él reivindicaran la injuria de un tratado libre. Después de tanta ignominia, pues, Publio Escipión el Africano fue nombrado cónsul por segunda vez y fue enviado a Numancia. Finalmente, mató de hambre a la misma Numancia, asediada durante mucho tiempo.

Descargar

PDF Word HTML