Adinekoen arreta eta laguntza-erlazioa: Gida praktikoa

Adinekoen segurtasuna bermatzeko neurriak

• Eraikuntza-oztopoetan arreta berezia jarri istripuak saihesteko.
• Botiken kontrola: Nahasteak eta okerreko hartzeak saihestu. Kontuan hartu sendagaien efektu sekundarioak (zorabioak, etab.).
• Elikadura: Desnutrizioa ekiditeko zaindu.
• Behaketa: Higienean, aldartean eta arretan gerta daitezkeen aldaketak detektatu.

Laguntza-erlazioaren 1. fasea

Elkar ezagutzen ez duten bi pertsonen arteko harremana ezartzen denean hasten da. Fase honetan, laguntza-erlazioaren oinarriak finkatzen dira eta arazoak identifikatzen dira. Pazienteari segurtasuna eta konfiantza eskaintzea funtsezkoa da. Ospitalean, pazientea plantan hartzea barne hartzen du.

Osasun-langilearen eta pazientearen arteko oinarriak

Errespetuan oinarrituko gara. Pazientearen sendatze-prozesuan parte hartzea bultzatuko dugu, bere zalantzak eta kezkak adieraztea ahalbidetuz.

Zahartzaroa aro aktibo gisa

Orokorrean, adin horretan denbora gehiago, baliabide ekonomiko hobeak eta ardura gutxiago izaten direlako.

Ospitalizazioak adinekoengan dituen efektuak

Egoera berrietara egokitzeko gaitasun txikiagoa dutenez, estresa eragiten die. Ondorioak:

• Desorientazioa: Espazioan eta denboran, asaldura edo erasokortasuna eraginez.
• Arazo fisikoak: Mugikortasun ezaren edo gaixotasun nosokomialen ondorioz.

Laguntza-erlazioaren 3. fasea

Alta medikoarekin eta harremanaren amaierarekin batera gertatzen da. Pazientearen zalantzak argitu, beharrezko zainketak ezagutzen dituela ziurtatu eta baliabide sozialei buruzko informazioa emango diogu.

Pazientearen eta osasun-langilearen rolak

• Osasun-langilearen rola: Botere-posizioa du eta erantzukizun handia. Kode etiko bat jarraitu eta tratu berdina eskaini behar die paziente guztiei.
• Pazientearen rola: Pasibo-dependientea izan ohi da. Ez dago egoera horretan borondatez eta, normalean, epe laburrerako izaten da.