Aristóteles e as Escolas Helenísticas: Guía de Filosofía

Aristóteles: Vida e Obra

Aristóteles foi discípulo e rival de Platón. Estudou na Academia e logo creou a súa propia escola. Mostrou moito interese polo coñecemento, foi mestre de Alexandre Magno e sempre se preocupou de mandarlle mostras de animais, plantas, etc.

Aristóteles sempre estaba investigando. O seu método, coñecido como peripatético, consistía en que o mestre e o alumno daban voltas ao Liceo mentres falaban. Escribiu obras fundamentais como Metafísica, Política e Sobre a alma, sendo o filósofo máis importante da Idade Media.

Escolas Helenísticas

Coa chegada de Alexandre Magno aparece unha nova visión do mundo: desaparece a idea das cidades-estado de Grecia e xorde unha visión dun espazo político e xeográfico baixo o seu reinado. O home ten novos obxectivos na súa vida e as súas preocupacións xiran en torno ao individuo. O home busca o pracer baseado na vida privada e nas amizades para entender o sentido da vida.

As escolas helenísticas teñen un obxectivo común: atopar a felicidade. Para iso defenden a autarquía, que é a capacidade de axudarse a si mesmo sen que interveñan os demais. Tamén se pode alcanzar pola sabedoría; por iso, o sabio é un ser superior que non desexa bens materiais.

Correntes Filosóficas

• Escepticismo: Procede de skeptomai, que significa 'mirar ao redor'. O seu creador foi Pirrón de Elis e sostén que o home debe conseguir a ataraxia, é dicir, a tranquilidade da alma sen perturbacións. O mellor é suspender todos os xuízos, xa que o home non sabe diferenciar o verdadeiro do falso.
• Epicureísmo: O fundador foi Epicuro e o seu obxectivo era encamiñar ao home cara á serenidade, liberándoo dos medos (non hai que temer aos deuses nin á morte). É unha filosofía materialista: todo o que existe está formado por átomos. A combinación destes está feita dun xeito indeterminado, polo que a liberdade está presente no mundo. O esencial desta filosofía é o hedonismo (pracer), polo que o home ten que ser feliz a través dos bens materiais e espirituais, pero con equilibrio. Lucrecio foi o maior representante en Roma.
• Estoicismo: Fundado por Zenón de Citio, procede de stoa, que significa 'pórtico'. Preocúpanlles a política e o coñecemento a través dos sentidos para chegar á verdade. Pensan que o home non pode escapar do seu destino e a sabedoría consiste en aceptalo voluntariamente. A expresión 'vivir con actitude estoica' significa aceptar con resignación o inevitable. A felicidade está no que temos e non no que desexamos.

Conclusión

A filosofía é unha disciplina que se preocupa por responder ás grandes preguntas do ser humano.