Desgaitasuna duten pertsonekin komunikatzeko gida

Mugikortasun urriko pertsonekin komunikazioa

• Normaltasunez hitz egin behar zaie: ez astiroago, ezta beste pertsonei baino ozenago ere.
• Pertsonak gurpil-aulkia erabiltzen badu, bere aurpegiaren parean eta altuera berean kokatuko gara; horretarako, komenigarria izaten da esertzea.
• Ohiko hutsegitea izaten da gurpil-aulkian doan pertsonarengana zuzendu ordez, haren laguntzaileari hitz egitea. Egokiena pertsonari zuzenean hitz egitea da.

Adimen-desgaitasuna duten pertsonekin

• Erabiltzailearekin komunikatzeko, harentzat ezagunak diren inguruneetan saiatu behar da.
• Pertsona bere adinaren arabera tratatu behar da, baina bere ulertzeko ahalmenera egokituz: hizkuntza bakuna eta esaldi laburrak erabiliz.
• Pertsona horien adierazpen- eta erantzun-denborak luzeagoak izan ohi dira; horregatik, behar duten denbora emango diegu.
• Mezua ulertu dela ziurtatu eta haren interpretazioa zuzena izan dela egiaztatu behar da.
• Komunikazio-lorpenak indartzea lagungarri izango da haren komunikazio-prozesuetan lankide izatera motibatzeko.

Narriadura kognitiboa duten pertsonekin

Adierazpena ahalbidetzeko estrategiak

• Pertsonari begietara zuzenean begiratu ikusmen-kontaktua ezartzeko, eta kontaktu hori erabili hura lasaitzeko.
• Haren ahots-tonuari erreparatu.
• Aktiboki eta enpatiaz entzun, interesa erakutsiz.
• Esaten ari zaiguna ulertzen ez badugu, komeni da berari jakinaraztea. Bestalde, hitz bat ezin duela aurkitu ohartzen bagara, bere frustrazioa txikiagoa izango da ideia bat eskaintzen bazaio.
• Hitzik gabeko komunikazioa areagotu, komunikazioa sendotzeko.

Ulermen-estrategiak

• Gure burua identifikatu eta pertsonarengana bere izenez zuzendu.
• Astiro hitz egin, argi eta garbi, ahots-tonu apal samarrarekin.
• Hitz eta esaldi laburrak, bakunak eta ezagunak erabili.
• Keinu-hizkuntza indartu, aurpegiko mimika erabiliz.
• Gure galdera edo mezuekin batera, gauzak marraztu, seinalatu edo ukitu.

Afasia duten pertsonekin

• Astiro hitz egin eta kolpetik informazio gehiegi ez eman.
• Ahalik eta tonu normalena erabili, eta haiengana inoiz ez zuzendu haurrak balira bezala edo ezer ulertuko ez balute bezala. Pertsona hauetako askok ulermen-maila handia izaten dute, nahiz eta ezin duten adierazi.
• Haien ordez ez mintzatu edo haien ahotik ez hitz egin.
• Komunikatzeko aukera eman; egindako ahalegina baloratu behar da.
• Haiek ez etetea hizketan saiatzen direnean, eta zorrotzegiak ez izatea hitzak ahoskatzean okertzen direnean. Kontrara, hitz egin dezaten animatu behar dira.