Errenazimentuko Arkitektura eta Eskultura: Ezaugarriak

Escrito el 8 de Marzo de 2026 en vasco con un tamaño de 2,39 KB

Arkitektura Errenazentista

Antzinateko forma arkitektonikoak berreskuratu ziren, arkitektura klasikoaren printzipio eta eskema jakinak jarraituz:

Ordena arkitektonikoetan oinarritutako diseinua.
Elementu klasikoen berreskurapena: zutabea, taulamendua, frontoia, arkua, pilarea, atea eta leihoa.
Giza arrazoian eta Antzinateko ereduen prestigioan oinarritutako espazioen antolaketa.

Arkitektura kalkulu arrazionalerako eta apaindura zibilerako tresna bihurtu zen.

Quattrocentoa (Florentzia): Brunelleschi (Santa Maria del Fiore katedraleko kupula, Inuzenteen ospitalea).
Cinquecentoa: Bramante (San Pietro in Montorio, Belvedereko eskailera) eta Michelangelo (Biblioteca Laurenzianako eskailera, San Pedro basilikako kupula).
Espainia: Platereskoa eta Errenazimendu garbia (Lorenzo Vazquez, Pedro Machuca - Carlos V.aren Jauregia); Estilo Herreratarra (Juan Bautista de Toledo, Juan de Herrera - El Escorial).
Euskal Herria: Euskal gotikoa (Oñatiko Unibertsitatea, San Telmo komentua).

Eskulturaren ezaugarri nagusiak Antzinate klasikoaren berreskurapena eta perspektibaren aplikazioa dira.

Naturalismoa: Irudiak errealismoz irudikatzea da eskultorearen kezka nagusia.
Teknika: Biluziak, arropen azterketa eta anatomiaren lanketa funtsezkoak dira.
Perspektiba: Sakontasuna adierazteko stiacciato teknika erabiltzen da.
Motak: Mukulu borobila (irudi bakarra edo multzoa, zaldizkoa, etzana) eta erliebea.
Materialak: Marmola (nagusia) eta brontzea.
Gaiak: Giza gorputza, haur eta gaztetxoen eskulturak, zaldizko estatuak eta bustoak (errealismoa eta indibidualtasuna).

Quattrocentoa (Florentzia): Ghiberti (Paradisuko ateak), Donatello (San Jurgi, David), Verrocchio (Condottiero), Pollaiuolo (Herkules eta Anteo).
Cinquecentoa: Cellini, Michelangelo (David, Pieta).
Espainia: Diego de Siloe, Alonso Berruguete, Juan de Juni.
Euskal Herria: Joanes Antxieta (San Pedro elizako erretaula).