Euskal Autonomia Erkidegoko Turismoaren Garapena eta Potentziala

Enviado por Comunidad Wikiteka y clasificado en Geografía

Escrito el en euskera con un tamaño de 3,65 KB

Euskal Turismoaren Potentzialtasunak eta Baliabideak

Euskal Autonomia Erkidegoko turismoa XIX. mendean abiatu zen, klase dirudunen artean itsasoko bainuen eta bainuetxeen moda ezarri zenean. Horren eraginez, xede horretara bideratutako establezimendu ugari sortu ziren, eta familia aristokratak, nobleziak eta goi-burgesiak uda igarotzeko hautatu zituzten. Horien inguruan udako etxebizitzak eraiki ziren. Aitzindariak Donostia, Zarautz eta Lekeitio izan ziren, eta horietan familia aristokratak ezarri ziren.

Goiz hasi arren, turismoa beste autonomia-erkidego batzuetan baino gutxiago garatu da, klima-baldintzak ez baitira egokiak 1960ko hamarkadatik nagusi den eguzki eta hondartzako turismo-eredurako. Hala ere, Euskal Autonomia Erkidegoko turismo-potentzialtasunak askotarikoak dira. Kokapen geografikoa, komunikazio onak eta tradiziozko turismo-ereduaren aurrean bestelako turismo-modalitateak garatzea aipatu behar dira.

Modalitate berri hauetarako bitartekoak askotarikoak eta osagarriak dira, eta horiez guztiez gozatzeko ez da joan-etorri luzerik egin behar.

Baliabideak

  • Baliabide Naturalak: Espazio natural babestuak eta kostalde ederrak dira, Europako Bandera Urdina duten hondartzekin, eta inguru natural aberatsa.
  • Kultura-baliabideak: Gastronomia, aniztasun eta kalitate handikoa; folklorea eta kirol autoktonoak; eskulangintza eta herri-arkitektura; ondare arkeologiko eta artistikoa, eta museoak (Guggenheim).

Euskal Turismoaren Ezaugarriak

  • Turismo-eskaintza: Hotel-plazen kopurua handitu du, batez ere goi-kategoriakoak; hiriburuetan hotel-kateak daude. Horrez gain, ostalaritza-establezimenduak (jatetxeak, etab.) ditu lurralde osoan.
  • Turismo-eskaria: Turistek eta txangolariek osatzen dute. %50 baino gehiago Estatuko bisitariak dira (batez ere Madrilgoak eta Kataluniakoak), eta ondoren atzerriko bisitariak aipatu behar dira (Frantzia, Britainia Handia). Maila ertaineko eta handiko turismoa aisia-arrazoiengatik eta lan-arrazoiengatik etortzen da. Batez besteko egonaldia laburra da, eta hotelen okupazio-maila azken urteetan murriztu egin da ostatu-plazen eskaintzak gora egin duelako. Helmuga nagusia hiriak dira.

Turista gehien udako oporretan hurbiltzen da, eta bigarren mailan Aste Santuko oporretan.

Turismo-modalitateak Euskadin

Turismo-modalitate desberdinak garatzen dira:

  • Kostako Turismoa: Udan da nagusi. Donostia eta Zarautz izan ezik, Euskal kostaldeak ez du hotel-establezimendu eta apartamentu handirik.
  • Ekoturismoa, Landa-turismoa eta Kirol-turismoa: Modalitate horiek gora egin dute nabarmen, eta instalazio zehatzak sortu eta jarduera desberdinak garatu dira.
  • Kultura-turismoa eta Negozio-turismoa: Gorantz ari diren modalitateak dira (BEC eta Euskalduna Bilbon, Kursala Donostian eta Europa Jauregia Gasteizen). Donostiako Zinemaldia ere aipagarria da.

Euskal Turismo-politika eta Helburuak

Turismo-politikak helburu eta jarduera hauek biltzen ditu:

  • Turismoaren Ekarpena Handitzea:
    • Euskadi helmuga turistiko moduan sustatzea komunikabideetan kanpainak eginda ("Euskadi, ven y cuenta" bezalako kanpainak eginez).
    • Eskaintza hobetzea azpiegiturak eta zerbitzuak zabalduz eta modernizatuz.
  • Turismo-hazkunde Iraunkorra Lortzea: Turismo iraunkorra lortzeko, turismo-eskualdeen antolamendu-planak behar dira, baliabideak ingurumenarekiko errespetuz erabiltzeko. Turismoa inguru behartsuenetan ere bultzatuko da.