Formy treningu strzeleckiego – odmiany, etapy szkolenia i zasady bezpieczeństwa
Enviado por Anónimo y clasificado en Otras materias
Escrito el en
polaco con un tamaño de 4,03 KB
Formy treningu strzeleckiego – odmiany treningu strzeleckiego
1) Trening ogólnorozwojowy (ogólnousprawniający)
Baza dla obciążeń specjalistycznych, sprawność układów (krwionośnego, oddechowego, ruchu, immunologicznego), wyższy poziom ogólnych cech motorycznych (wytrzymałości, siły). Wszelkie dostępne formy ruchu. Dla młodzieży gry zespołowe, różne formy gimnastyczne, biegi, marszobiegi, mogą być połączone z ćwiczeniami gimnastycznymi, jazdą na rowerze, pływaniem, wioślarstwem, kajakarstwem, narciarstwem i siłownią w rozsądnej dawce.
Przed najważniejszymi startami w roku karencja na: siatkówkę, koszykówkę, pływanie. Kategoryczny zakaz na: tenis ziemny, energiczne rzuty i pchnięcia (oszczep, kula, piłka).
2) Trening ukierunkowany (bez środków specjalistycznych)
- a. Mentalny
- b. Relaksacyjny
- c. Fizyczny
3) Trening specjalistyczny
Formy treningowe według charakteru zajęć:
- trening indywidualny
- trening grupowy
Formy treningowe według pracy nad poszczególnymi elementami podlegającymi wytrenowaniu:
- trening fizyczny
- trening techniczny
- trening taktyczny
- trening psychiczny
- trening startowy
- trening inny
Formy treningu według czynności ruchowych:
- ścisła
- zadaniowa
- zabawowa
Formy treningowe według miejsca odbywania zajęć:
- strzelnica
- teren
- sala gimnastyczna
- siłownia
- basen
12. Etapy szkolenia strzeleckiego
- Wstępny (13-17 lat) – wywołanie zainteresowania aktywnością fizyczną, stymulowanie przez wysiłek ukierunkowanego rozwoju fizycznego, wybór dyscypliny (wychowanie, trenowanie, współzawodnictwo)
- Podstawowy (18-20 lat) – ostateczny wybór dyscypliny, doskonalenie cech istotnych, kształcenie specjalistyczne (wychowanie, trenowanie, współzawodnictwo)
- Specjalistyczny (21 i więcej) – (wychowanie, trenowanie, współzawodnictwo)
13. Zasady bezpieczeństwa w trakcie treningu
Tak naprawdę nie różnią się od zasad bezpieczeństwa podczas treningu i zawodów. Wszystkie zasady są jednakowe.
- Broń musi być zabezpieczona i rozładowana.
- Broń przenosimy najlepiej w futerale. Jak jest pobierana z magazynu – ze wskaźnikiem bezpieczeństwa, karabin wylotem lufy do góry, pistolet lufą do dołu. Nigdy lufa nie może być skierowana poziomo.
- Na stanowisku strzeleckim lufa zawsze skierowana wylotem do tarczy.
- Zawodnicy wykonują wszystkie czynności na komendę trenera:
- Ładuj, start, stop, rozładuj, do przejrzenia broń.
- Jeżeli zawodnik nie ma kontaktu z bronią, musi ją zabezpieczyć wskaźnikiem bezpieczeństwa, siada na krzesło lub idzie się napić, porozmawiać.
- Zawodnicy nigdy nie mogą celować do innych osób i zwierząt.
- Nie wolno obrócić się z bronią, cokolwiek by się działo. Jeżeli coś się dzieje, należy podnieść rękę i poprosić trenera, a na zawodach sędziego, że jest awaria broni lub innego sprzętu.
- Jeżeli jest zagrożenie na przedpolu strzeleckim, każda osoba może podać komendę stop lub stop rozładuj, którą pozostali muszą wykonać.
- Prowadzący strzelanie może wznowić strzelanie.
14. Elementy podlegające kontroli w postawie strzeleckiej
- ustawienie stóp
- kończyny dolne – wyprostowane
- biodra – po 50% ciężaru na obu stopach
- ramię pomocnicze – za paskiem
- tułów osadzony w pozycji pionowej na biodrach
- głowa – ułożenie w stosunku do ręki wiodącej
- ramię wiodące (bark, łokieć, nadgarstek) – wyprostowane, usztywnione
- trzymanie broni
- przyrządy celownicze
- wyciskanie
- kontrola napięcia mięśni