Hannah Arendten Vita Activa eta Giza Baldintzak

“Vita Activa”-ren esparruak: pribatua, publikoa eta soziala

Hannah Arendtek Vita Activa kontzeptuan hiru esparru bereizten ditu: pribatua, publikoa eta soziala.

• Pribatua: Familiaren eremua da, non biztanle bakar bat edo familia baten artean gertatzen diren gauzak hartzen ditugun kontuan; hala nola, elikadura, atsedena edo ugalketa.
• Publikoa: Politikaren eremua da, non hainbat pertsona elkartzen diren, elkarbizitza publikoa eraiki eta erakunde publikoak sortzeko.
• Soziala: Ekonomia eta kultura eremuaren artean kokatzen da; bertan, pertsonek enpresak sortzen dituzte, merkataritza-ekintzak burutzen dituzte eta kultura zein arte-jarduerak hartzen dituzte kontuan.

Arendtek, hiru esparruen arteko harremanen arabera, giza bizimodua ulertu eta deskribatu nahi zuen. Horregatik, eremu horien arteko lankidetza beharrezkoa da, bai eta bakoitzaren eta guztion ongizatea hobetzeko asmoa ere. Hau da, gizarte justu eta librea eraikitzeko, hiru esparruek elkarrekin lan egin behar dute, bakoitzak bere egitekoa bete eta giza jarrera hobetzeko gaitasuna izan dezan.

Giza bizitzaren baldintzatzaileak: landu, fabrikatu, ekin

The Human Condition (Giza baldintza) liburuan azaltzen duenaren arabera, giza bizitzaren hiru baldintzatzaile nagusiak hauek dira:

1. Landu: Giza bizitza bizirik irauteko jarduera lantzean datza. Hannah Arendtek dioenez, giza jarduera soilak eta materialak dira, eta hauek landu behar ditugu.
2. Fabrikatu: Giza bizitza pertsona baten produktu gisa ulertzea da. Ez bakarrik giza jarduera material gisa, baita giza jarduera pertsonal gisa ere. Gainera, ezin da soilik produktu gisa ulertu, giza jarduera pertsona baten parte integrala baita.
3. Ekin: Giza bizitza pertsonen arteko harremanen eremuan murgiltzen da, eta hauek biztanle-taldeak sortzen dituzte. Hala ere, Hannah Arendtek azaltzen duenez, biztanle-taldea ez da soilik eremu publikoa, baina pertsona baten bizitzan garrantzi handiagoa duela adierazten du.

Hartu beharreko hainbat alderdi badaude ere, Hannah Arendtek dioenaren arabera, giza bizitzan hauek ez dira baldintzatzaile bakarrak; aitzitik, pertsona baten ahalmen kreatiboa eta askatasuna dira funtsezkoak.