A Nova Narrativa Galega (NNG): Historia e Autores

A Nova Narrativa Galega (1954-1969)

Os autores da Nova Narrativa Galega (NNG) publicaron entre 1954 e 1969. As súas obras marcan unha ruptura e innovación na narrativa en galego, influenciadas por varios factores sociolóxicos e socioliterarios:

Factores sociolóxicos

• Os autores eran novos, de clase media-baixa e con formación universitaria.
• Viaxaron fóra do Estado español, onde aprenderon estilos literarios de países como Francia e Inglaterra.

Factores socioliterarios

• A maioría estréase na colección Illa Nova da Editorial Galaxia e colabora no suplemento literario La Noche.
• Gañaron popularidade ao coincidir nos certames das Festas Minervais de 1953.
• Referentes: Autores de Europa occidental e Norteamérica (James Joyce, Kafka, William Faulkner, Proust, Camus...) e correntes como o nouveau roman francés, a literatura beat estadounidense e o existencialismo.

Características principais

• Personaxes: Anónimos, desequilibrados e marxinais.
• Obxectalismo: Crítica ao capitalismo e á alienación dos traballadores. A concepción do ser humano como obxecto encaixa co existencialismo.
• Tempo: Ausencia ou ralentización da liña temporal.
• Técnicas narrativas: Ruptura das formas tradicionais, introdución do multiperspectivismo, a técnica do "ollo cinematográfico" e o monólogo interior.
• Espazos: Inquietantes e angustiosos, fuxindo da localización concreta.
• Temática: Entomoloxía (degradación humana e animalización), sexualidade instintiva, pesimismo existencial e violencia.

Autores e obras da NNG

• Xohán Casal: Precursor co relato O camiño de abaixo. Mostra unha visión pesimista onde o animal cobra conciencia e se humaniza.
• Gonzalo Rodríguez: Autor de Nasce unha árbore (obra fundacional) e Memoria de Tains (1956).
• Camilo Gonsar: Autor de Como calquer outro día (1962).
• X.L. Méndez Ferrín: Autor clave con Percival e outras historias (1958), O crepúsculo e as formigas (1961) e Arrabaldo do norte (1964).
• Mª Xosé Queizán: Pioneira do pensamento feminista. Destaca A orella no buraco (1965).
• Xohana Torres: Autora de Adiós, María. A súa obra aborda a emigración, a situación da muller e a reflexión metaliteraria.
• Carlos Casares: Aínda que se debate a súa inclusión, obras como Vento ferido (1967) amosan unha orientación renovadora.

Xosé Neira Vilas: Unha voz á marxe

Malia ser da mesma época, Neira Vilas desenvolve a súa obra á marxe da NNG por razóns:

• Extraliterarias: Orixe labrega, emigración a Arxentina e Cuba, e vivencias afastadas da elite universitaria.
• Literarias: Interese pola temática social e o argumento fronte á experimentación técnica.

Etapas da súa narrativa

1. Ciclo do neno: Memorias dun neno labrego (1961), Cartas a Lelo, Aqueles anos do Moncho.
2. Mundo rural adulto: Xente no rodicio (1965), A muller de ferro, Querido Tomás.
3. Emigración: Camiño bretemoso, Historias de emigrantes.
4. Memorias líricas: Lar (1974), Pan (1980), Nai (1991).