Orientacja w terenie i topografia wojskowa: wskazanie kierunku, miejsca stania i charakterystyka terenu

ORIENTACJA TOPO

1. WSKAZANIE KIERUNKU ZASADNICZEGO (północnego lub kierunku prawdopodobnego podejścia przeciwnika, ewentualnie kierunku działania własnego pododdziału).
2. OKREŚLENIE MIEJSCA STANIA (w terenie i na mapie) w stosunku do otaczających przedmiotów terenowych (metodą wcięć do dwóch punktów).
3. CHARAKTERYSTYKA TERENU (od obiektów, przedmiotów najbliższych do najdalszych).
4. OCENA W ZAKRESIE PRZYDATNOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁAŃ TAKTYCZNYCH po stronie przeciwnika i własnej, podając dodatnie i ujemne jego cechy.

W zależności od rodzaju działania dowódca pododdziału charakteryzując teren zazwyczaj podaje w odniesieniu do przeciwnika lub własnego pododdziału:

• rejony lub kierunki zapewniające wykonanie skrytego podejścia pododdziałów do linii ataku;
• dogodne kierunki ataku i wykonania manewru pododdziałami i sprzętem;
• wskazanie terenu o kluczowym znaczeniu;
• dogodne lub trudne do pokonania pieszo i wozami bojowymi odcinki terenu;
• stan i ilość dróg na kierunku ataku i ich wpływ na tempo działania, dowozu zaopatrzenia itp.

ROZKAZ BOJOWY

1. SYTUACJA

a) Wiadomości o przeciwniku:

• charakterystyka dotychczasowych działań;
• prawdopodobne siły przeciwnika w rejonie działania;
• możliwości oddziaływania przeciwnika na wojska własne podczas wykonywania działań.

b) Wiadomości o wojskach własnych:

• siły i środki przełożonego lub sąsiadów znajdujące się w rejonie działań.

c) Zmiany w podporządkowaniu:

• przydzielone na okres wykonywania zadania pododdziały (specjaliści).

2. ZADANIE

• krótkie i zrozumiałe określenie zadania: kto, co, gdzie, kiedy, w jakim celu.

3. REALIZACJA

a) Zamiar:

• opis sposobu realizacji zadania, a w nim podział zadania na etapy (fazy);

b) Zadania dla tworzonych na okres wykonywania zadania grup/elementów (stawiane dla dowódców)

• krótkie i zrozumiałe określenie zadania według kolejności: który element, w jakim składzie, co i do kiedy zorganizować, gdzie prowadzić działanie (rejon działania, pasy obserwacji, ubezpieczenia lub ognia);
• w jakim celu prowadzić działanie, na co zwrócić szczególną uwagę w poszczególnych etapach (fazach) działania.

c) Dane koordynujące:

• czas rozpoczęcia i zakończenia działania;
• drogi podejścia i odejścia;
• sposób postępowania w przypadku kontaktu z przeciwnikiem;
• inne wynikające z potrzeby sytuacji.

4. WSPARCIE LOGISTYCZNE

Żywność:

• ile i skąd pobrać żywności na okres działania;

Uzbrojenie:

• określić normy zużycia amunicji oraz sposób jej uzupełnienia;

Umundurowanie i wyposażenie:

• jakie dodatkowe wyposażenie oprócz etatowego należy zabrać na okres wykonywania zadania;

Sposób udzielania pomocy rannym i chorym

Postępowanie z jeńcami i zdobytym sprzętem

5. DOWODZENIE I ŁĄCZNOŚĆ

a) Dowodzenie:

• miejsce dowódcy elementu w czasie działania;
• zastępca (kto i w jakiej kolejności zastępuje dowódcę);

b) Sygnały dowodzenia i alarmowania:

• dowódca określa sygnały wg własnego uznania

c) Łączność:

• dane radiowe;
• sposób składania meldunków;
• znaki rozpoznawcze wojsk własnych;
• hasło i odzew.

MELDUNEK O SYTUACJI BOJOWEJ

1. PRZECIWNIK
   1. jednostki będące w styczności;
   2. odwody przeciwnika, które mogą mieć wpływ na lokalną sytuację;
   3. działanie przeciwnika (w okresie objętym meldunkiem);
   4. ocena sił przeciwnika (w tym jego sytuacja logistyczna), morale i prawdopodobna znajomość naszej sytuacji;
   5. prawdopodobny sposób jego dalszego działania.
2. WOJSKA WŁASNE
   1. krótki opis i wyniki działań (w okresie objętym meld.)
   2. lokalizacja linii styczności;
   3. położenie własnych elementów ugrupowania bojowego (pododdziałów) wspierających;
   4. straty (utrata zdolności bojowej).
3. ZABEZPIECZENIE LOGISTYCZNE

   Ogólna charakterystyka zmian w sytuacji logistycznej, jeżeli zmiany te wpływają bezpośrednio na sytuację meldującej jednostki.

4. INNE INFORMACJE

   Informacje niewystępujące gdzie indziej.

5. WŁASNA OCENA ROZWOJU SYTUACJI

   (jeśli przełożony będzie wymagać).

6. PROŚBY

SALUTE (obserwacja przeciwnika)

Meldunek stanowiący raport dotyczący zaobserwowanej aktywności przeciwnika. Przekazywany przez RTO do TOC w celu aktualizacji pozycji i aktywności wroga.

• S (SIZE) – liczebność oddziału nieprzyjaciela.
• A (ACTIVITY) – czynność jaką wykonuje przeciwnik
• L (LOCATION) – miejsce, w którym zaobserwowano wroga
• U (UNIFORMS) – mundury nieprzyjaciela
• T (TIME) – czas, kiedy zaobserwowano wroga
• E (EQUIPMENT) – sprzęt jakim dysponuje przeciwnik

SALTR (po kontakcie z przeciwnikiem)

Meldunek stanowiący raport sytuacyjny, zwykle po nawiązaniu kontaktu z przeciwnikiem (także ogniowego). Przekazywany przez RTO do TOC w celu aktualizacji sytuacji własnej.

• S (SITUATION) – sytuacja sił własnych
• A (ACTION) – akcje podejmowane przez przeciwnika
• L (LOCATION) – lokalizacja kontaktu z przeciwnikiem
• T (TIME) – czas nawiązania kontaktu z przeciwnikiem
• R (REACTION) – działania podejmowane przez siły własne