Poesía Catalana de Posguerra: Espriu, Beneyto e Correntes Literarias

Outros autores e correntes da poesía de posguerra

Autores destacados no contexto da obra

En primeiro lugar, destacamos o autor Salvador Espriu. A poesía de Espriu xira arredor de dous temas nos que se ve o forte impacto que tivo a Guerra Civil na súa obra: a reflexión sobre a morte e a liberdade do home, e a preocupación por Cataluña e o seu destino. No seu primeiro libro de poesía, Cementiri de Sinera (1946), Espriu evoca o mundo destruído pola guerra que o poeta identificaba con Sinera. Xunto con Cementiri de Sinera, os catro libros Les hores (1952), Mrs. Death (1952), El caminant i el mur (1954) e Final del laberint (1955) forman o chamado ciclo lírico da obra de Espriu. Estes libros tratan dun camiño de interiorización e reflexión transcendental do poeta que culmina coa experiencia mística de Final del laberint.

En segundo lugar, cómpre nomear a Maria Beneyto, a cal produce unha poesía íntima, inquieta e angustiante. Conxuga perfectamente as visións do mundo rural e do mundo urbano. A súa produción en valenciano ofrece obras como Altra veu (1952) e Ratlles a l'aire (1956).

Modelos e correntes no contexto da obra

Explica as súas diferenzas respecto ao modelo ou corrente no que se inscribe a obra.

Durante a posguerra proliferan unha serie de tendencias que resultarán imprescindibles para os futuros poetas. En concreto, destacamos dúas:

Avantguardismo

En primeiro lugar, atopamos o avantguardismo. O experimentalismo das vangardas reivindica a ruptura formal e lingüística (Foix e Brossa).

Postsimbolismo

En segundo lugar, cómpre salientar o postsimbolismo, cuxas características principais son a evasión da realidade social, o discurso reflexivo sobre a morte, a dor, os puntos de vista relixiosos e humanistas e tamén unha tendencia ao hermetismo expresivo (poesía moi persoal, símbolos con connotacións, poesía a través da experiencia emotiva) (Carner e Riba).

Realismo humanista

Pola contra, a tendencia na que se inscribe a obra denuncia a situación de represión e miseria que se padece en España (realismo humanista e histórico).