De Russische Revolutie: Oorzaken, Ideologieën en Machtsovername

1. Politieke stromingen in Rusland

Aan het einde van de 19e eeuw ontstonden in Rusland de Bolsjewieken en de Mensjewieken:

• Bolsjewieken: Onder leiding van Lenin streefden zij naar de invoering van het communisme via een gewelddadige revolutie.
• Mensjewieken: Zij waren sociaaldemocratisch en streefden naar een geleidelijke overgang naar het socialisme.

2. Juist of fout: Verantwoording

• a) Juist, want de tsaar had alle politieke macht in handen.
• b) Fout, want Lenin was de eerste leider na de revolutie; Stalin kwam na hem.
• c) Fout, want de Sovjet-Unie was een communistische dictatuur met één partij.
• d) Juist, want de oorlog veroorzaakte honger, economische crisis en ontevredenheid; proletariërs en vrouwen kwamen op straat.
• e) Fout, want Rusland was vooral een landbouwland met een late industrialisering.
• f) Juist, Rusland wilde zich steeds meer uitbreiden voor grondstoffen; oorlogen en schulden door imperialisme zorgden voor sociale onrust.

3. Sociaaleconomische en politieke context

• Economisch: Er was weinig industrie, armoede, inflatie en hongersnood.
• Sociaal: Arbeiders en boeren leefden in slechte omstandigheden zonder inspraak; Rusland kende bovendien een feodaal systeem.
• Politiek: Rusland werd bestuurd volgens het absolutisme, waarbij de tsaar alle macht in handen had en geen politieke inspraak toeliet.

4. De twee revoluties van 1917

• Februarirevolutie (1917): Leidde tot de abdicatie van de tsaar en de installatie van een voorlopige regering.
• Oktoberrevolutie (1917): De machtsovername door de Bolsjewieken onder leiding van Lenin.

5. Vormen van propaganda

• Film: De situatie werd verfilmd vanuit ieders eigen beeld.
• Kranten/posters: Er werd geschreven over de revolutie vanuit de perspectieven van zowel de Bolsjewieken als de Mensjewieken.
• Mondelinge propaganda: Verspreiding van ideeën via toespraken en bijeenkomsten.

6. Analyse van het Stalin-schilderij

Het schilderij toont kinderen in verzorgde kleding die glimlachen en met bewonderende, trotse blikken naar Stalin kijken. Stalin zelf straalt eveneens trots uit en geeft een van de kinderen een gulle, bijna vaderlijke omhelzing. De scène benadrukt de aanhankelijkheid en bewondering die de jeugd voor hem voelt, wat wordt versterkt door het gebaar van de bloemen die hij als dank voor zijn verdiensten voor het land ontvangt. Dit alles draagt bij aan het beeld van Stalin als een geliefde en gerespecteerde leider.