Uraren Propietate Fisiko-Kimikoak eta Funtzio Biologikoak

Uraren propietateak eta funtzio biologikoak

Urak propietate eta funtzio ugari ditu:

Disolbagarritasuna

Urak ondo disolbatzen ditu substantzia polarrak. Substantzia ez-polarrek edo hidrofobikoek elkartzeko joera dute eta pasarteak sortzen dituzte urarekin. Disolbatzaile gisa, urak honako hau ahalbidetzen du:

• Disolbatuta dauden substantziak garraiatzea eta barreiatzea.
• Mintzak sortzea.
• Erreakzio metabolikoak gertatzea.

Kohesioa eta atxikidura

Kohesioa molekula berdinen arteko loturak sortzeko gaitasuna da; atxikidura, berriz, molekula desberdinen artean loturak sortzeko gaitasuna. Hidrogeno-loturei esker, uretan kohesioa eta atxikidura beste likido batzuenak baino handiagoak dira, eta garrantzitsuak dira:

• Landareetan, kapilaritatez izerdia garraiatzeko.
• Landareen sustraietan, ura xurgatzeko.

Bero espezifikoa eta eroankortasun termikoa

Urak bero espezifiko handia du eta eroankortasun termiko ona. Horregatik, bero-energiaren aldaketa handiek tenperatura-aldaketa txiki samarra eragingo dute. Urak funtzio hauek ditu:

• Organismoaren tenperatura erregulatzea, kanpo-aldaketa handiak gertatzen direnean.
• Beroa organismoan banatzea.

Baporizazio- eta urtze-beroak

Oso handiak dira biak. Edozein egoera-aldaketa egiteko, energia-kantitate handiak hartu edo askatu behar dira. Horri esker, organismoan tenperatura banatzea lortzen da.

Ura disolbatzaile gisa

Dispertsioa eta disoluzioak

Zelulen barne-ingurunea ur-disoluzio bat da eta bi fase bereizten dira: fase sakabanatua (solutua) eta fase sakabanatzailea (disolbatzailea).

Partikulak oso txikiak badira eta modu homogeneoan banatzen badira, benetako disoluzioa da. Zelula-protoplasma disoluzio koloidala da, eta dispertsioa jasandako faseko partikulak makromolekula bat izan daitezke edo elkartutako zenbait molekula.

Disoluzio koloidalak bi egoeratan egon daitezke:

• Sol egoera: Egoera koloidala eta likidoa.
• Gel egoera: Ura galdu duen koloidea eta itxura likatsua.

Zenbait faktorek (pH-ak, tenperaturak, presioak...) disoluzio koloidalak egoera batetik bestera erraz igarotzea eragiten du.