As Vangardas Artísticas: Futurismo, Imaxinismo e Cubismo
Clasificado en Otras lenguas extranjeras
Escrito el en
con un tamaño de 2,38 KB
As Vangardas
Futurismo
Movemento artístico de vangarda orixinado en Italia a partir do século XX. Tenta romper cos valores estéticos do pasado. Reivindica o futuro e a técnica moderna, a velocidade e as máquinas.
Características:
- Novo sentido do espazo
- Exaltación do sexual, o nacional…
- Adoración da máquina como prolongación do home intelixente
- Retratar a realidade en movemento
- Suprímese o eu poético
- Destrución da sintaxe e a puntuación
Artistas destacados: Umberto Boccioni, Luigi Russolo
Exemplo (obra): Dinamismo de can con correa
Imaxinismo
Movemento poético propio da vangarda galega inspirado na poesía popular. A súa innovación consiste en novas imaxes e ritmos. A identificación coa paisaxe é constante na cultura galega e fúndese no 1º terzo do século XX coas tendencias literarias procedentes de diversas escolas, dando como resultado o imaxinismo ou hilozoísmo.
Luis Amado Carballo é o máximo representante. Características:
- Poesía a medio camiño entre a tradición e as vangardas
- Humanización da paisaxe mediante unha pintura impresionista (con cores amables)
- Mestura imaxes de raíz vangardista con métrica e ritmos populares: visión mimada da paisaxe
- Uso de oracións simples
- Estraxeirismos
Cubismo
Movemento artístico desenvolvido entre 1907 e 1914. Naceu en Francia e encabezouno Pablo Picasso coa súa obra: Guernica (óleo pintado sobre lenzo) en 1937, título que fai referencia ao bombardeo de Guernica.
Características:
- Na pintura desaparece a perspectiva tradicional
- As formas da natureza aparecen representadas por medio de figuras xeométricas
- Non existe un punto de vista único
- Non hai sensación de profundidade
- Elimínanse as cores típicas do impresionismo
En canto á literatura, podemos dicir que destacan os caligramas, que eran poemas, frases ou palabras cuxo propósito é formar unha figura acerca do que trata o poema, no que a colocación e a caligrafía configura unha imaxe visual do poema. Os caligramas naceron na segunda década do século XX. O máximo representante foi Guillaume Apollinaire.