Narrativa Galega: Obras de Álvaro Cunqueiro e Ánxel Fole, e a Nova Narrativa da Posguerra

Obras de Álvaro Cunqueiro

Poesía: Posía do mar ao norte; Cantiga nova que se chama riveira; Poemas de si e non; Dona do corpo delgado; Erba de aquí e acolá.

Novela: O mariñeiro e a familia; As crónicas do sochantre; Si o vello Simbad volvese ás illas.

Relatos: Sete retratos de personaxes galegos próximos á literatura oral popular; Escola de mencioñeiros; Xente de aquí e acolá.

Características

• Mestura de xéneros literarios.
• Estrutura complexa.
• Intertextualidade.
• Presenza dos soños e o marabilloso ao lado da realidade.
• Uso do humor.
• Humanización dos personaxes protagonistas.
• Historias orixinais e fantásticas, pero ligadas ao mundo popular.
• Lirismo.
• Linguaxe próxima á narración oral: abundancia de conxuncións copulativas e proposicións de relativo.
• Lingua coidada: evita os castelanismos.
• Presenza de cultismos, latinismos ou dialectalismos.

Temática

• Mestura de realismo e fantasía.
• Aparencia de realidade e de personaxes en situacións fantásticas.
• Mestura de elementos da realidade máis cotiá no mundo mítico.
• Dánse por supostas situacións fantásticas que precisan explicacións reais.
• Incorporación de elementos míticos de diversas procedencias.

Obras de Ánxel Fole

Teatro

Pauto do demo (1958).

Narrativa

Influenciada pola alta montaña lucense (Incio, Quiroga, Courel):

• À luz do candil (1953);
• Terra brava (1955);
• Contos da nosa boca (1973);
• Istorias que ninguén cre (1981).

Características

• Presenza da paisaxe rural.
• Captación realista da personalidade galega (crenzas, supersticións), o que provoca un ambiente humorístico e misterioso.
• O misterioso ten sempre, ao final, un desenlace racional.
• Reflicte a realidade do pobo galego.
• Técnica inspirada na narración oral popular.
• Utilización de testemuñas de autoridade.
• Lingua recollida da fala popular.

Temática

• Galicia rural.
• Narrativa etnográfica: paisaxe, condicións de vida...
• Fondo: contos de lobisomes, supersticións.
• Forma: narrativa curta.
• Apelacións ao lector, incisos...
• Naturalismo lingüístico: recolle os trazos característicos da lingua da zona onde se ambientan os contos (trazos dialectais, léxico característico, refráns e fraseoloxía).

A narrativa da posguerra

Nova narrativa

Autores

• Gonzalo Rodríguez Mourullo: Memorias de Tains.
• Méndez Ferrín: Percival e outras historias; O crepúsculo e as formigas; Arrabalde do norte.
• Carlos Casares: Vento ferido; Cambio en trens.
• María Xosé Queizán: A orella no buraco.
• Xoana Torres.

Técnica

• Narrador: predominio do narrador-protagonista; narrador obxectivo; pluriperspectivismo.
• Espazo: de carácter urbano; pode adquirir carácter simbólico.
• Tempo: ruptura entre o tempo do discurso e o tempo do relato; ruptura da secuencia temporal.
• Temática: presentación da angustia do ser humano ante un mundo opresivo; personaxes desarraigados (fóra de lugar, afastados da súa historia); personaxes abrumados.
• Son coñecedores da narrativa europea e americana (Joyce, Kafka, Nouveau Roman, Faulkner, Dos Passos).