Le Corbusier e as Sete Vías: Principios do Urbanismo Moderno e o seu Legado na Cidade

O Plan das Sete Vías de Le Corbusier: Unha Visión Urbanística Revolucionaria

Le Corbusier teoriza en paralelo á práctica, desenvolvendo unha teoría válida para aplicar e así transformar o uso da cidade. É un método científico baseado na análise, cun achegamento a base de preguntas que busca sistemas creadores de orde.

O Sistema das Sete Vías

Le Corbusier entende como principal o sistema das sete vías, que crean e organizan o espazo a través dun sistema de creación de orde:

• Vía 1: Veñen de lonxe, a través da cidade e do campo.
• Vía 2: Creadas polos enxeñeiros, trazadas, colectores de circulación. Adáptanse ás circunstancias.
• Vía 3: Vías intermedias que alimentan as Vías 4, sen beirarrúas, só de conexión.
• Vía 4: Vías da vida cotiá, harmoniosas. Nelas sitúanse os servizos da vida familiar: tendas, cafés, talleres dos artistas. Vinculadas a un amplo espazo de relación, dotadas de beirarrúas e árbores. Os coches pasarían ao ralentí e os homes á sombra das árbores (isto dicíao nos anos 40). É a rúa da vida, e entende a vía vinculada ás relacións da vida cotiá.
• Vía 5: Alimentadas polas Vías 4, son as vías de conexión coas vivendas.
• Vía 6: Conexións interiores.
• Vía 7: Reservadas a conexións de vías arborizadas. Cruza todo o resto do tecido. É unha liña verde onde se colocan os equipamentos de lecer e de tipo cultural.

Implementación e Legado en Proxectos Clave

Un exemplo notable da aplicación destes principios é o Plan Regulador de Bogotá. No ano 1945, asínase o plan regulador de Wiener e Sert. Entre 1949 e 1950, entrégase o documento final. Con todo, en 1952, un golpe de estado impide levar á práctica a totalidade do Plan. A pesar diso, quedan fragmentos que recordan a forza dese urbanismo.

Características Destacables do Plan de Le Corbusier

• Relación da cidade co marco xeográfico: Unha relación profunda entre a cidade e o territorio. Exemplos claros son Chandigarh co Himalaia e Bogotá co Cerro de Monserrate.
• Definición dun novo centro urbano: Para a cidade moderna, fiel aos principios da Carta de Atenas. Chandigarh presenta un centro ex novo, mentres que Bogotá enfronta o desafío dun centro histórico preexistente.
• Concepto de sector urbano: A mazá adquire unha nova escala (800 x 1200 m), o que implica un cambio significativo na planificación.
• Reflexión sobre a relación coa cidade existente: Cobra importancia a Vía 7, que se infiltra no interior do sector e forma unha malla autónoma que achega continuidade.
• Creación dun centro cívico: Con edificios emblemáticos que acollían as funcións ministeriais, distinguindo claramente o centro administrativo do centro histórico.

Obxectivos Fundamentais

Os principais obxectivos do plan eran:

• Restituír a relación entre a forma da cidade e a base xeográfica.
• Creación de parques lineais que penetran no territorio e no centro urbano.
• Concepto de illa/mazá e reflexión sobre o sector.
• Repensar o novo centro urbano e a súa relación cos principais lugares públicos tradicionais da cidade.

A Pegada do Movemento Moderno na Cidade Actual

¿Que queda na cidade moderna dos planteamentos do Movemento Moderno? Moitas veces, un proxecto incumprido; queda a idea e pouco máis, algúns fragmentos. O crecemento nas nosas cidades foi levado a cabo dun xeito maniqueo, collendo só o que interesa e rexeitando partes. Exemplo: as Vías 7 de Le Corbusier, concibidas como un parque para todos os cidadáns, pero moitas veces non implementadas na súa totalidade.

Falta o detalle de preguntarse como vive de verdade a xente das cidades. Non se recollen a intimidade da poboación nin as características dos asentamentos do pasado. A proposta de Le Corbusier é un espazo aberto que se completa nun fluxo continuo.

Para conseguir a integración do espazo aberto no espazo urbano, aparece o Team X, que entende a cidade coma un sistema de lugares. O Plan de Ámsterdam establece as bases do futuro planeamento, e o Team X revisa ese urbanismo, buscando unha continuidade que analiza e actúa sobre estes presupostos.

As achegas de Le Corbusier son a análise fronte á toma de datos, as preguntas e as súas respostas, a capacidade de abstracción de datos, pero sempre facendo evidente a identidade do sitio. Le Corbusier analiza o que hai, aplica o seu modelo e é quen de cambiar a sociedade.