Explorando os Campos Semánticos e o Amor Cortés nas Cantigas Medievais Galego-Portuguesas

Explica os campos semánticos e indícaos na cantiga:

A cantiga de amor presenta principalmente catro campos semánticos. Estes están clasificados do seguinte xeito:

A reserva da dama

Cando o poeta se declara á dama, ela normalmente o rexeita. A súa actitude é de desprezo. Trátao con saña e ela preséntase sempre "sanhuda".

A coita

É o sufrimento do poeta ante o rexeitamento da dama. Lévao a caer nun estado de tristeza extremo, que o pode levar a perder a cabeza e a tolear. Hai dúas maneiras de librarse da coita: pola aceptación da dama ou morrendo por amor.

O amor do poeta pola dama

É un campo considerado secundario, por ser previo á realización do poema. O poeta está sempre namorado da dama e non pode cambiala ou deixar de estalo.

A louvanza da dama

O trobador alaba as virtudes físicas e morais da súa dama. Entre as virtudes físicas destaca o "ben parecer" (= fermosa, esbelta), o "bon sorriso" e tamén a "mesura". Entre as virtudes morais, a "bondade" e a "prez" (valor, mérito).

Explica que é o amor cortés e os catro graos da relación amorosa. A cal pertence a cantiga?

O amor cortés é unha teoría poética e filosófica que xurdiu en Provenza entre os séculos XI e XII e logo chegou ao norte de Francia, a Italia e á Península Ibérica. Esta cantiga (referida no contexto orixinal) parece situarse no 2º grao.

Os Graos do Amor Cortés:

1º Grao: Fenhedor (Aspirante)

A relación comeza cando o trobador encontra unha dama digna de ser cantada por el nos seus poemas, ben polas súas virtudes morais ou ben pola súa beleza. O trobador convértese así en Fenhedor.

2º Grao: Precador (Suplicante)

O poeta decídese a falar coa súa dama. Ela, normalmente, rexeitao. El non pode deixar de tela por dama, non pode deixar de amala, non pode buscar outra dama. Ela pode chegar a odiar o trobador. Isto pode levar ao poeta a desexar morrer de amor para deixar de sufrir.

3º Grao: Entendedor (Amor Aceptado)

Se a dama acepta o amor do poeta, entón intercámbianse regalos e o poeta convértese en Entendedor. O poeta está agora feliz co seu amor correspondido.

4º Grao: Drudo (Amante)

O poeta e a dama poden chegar a converterse en amantes. Este grao é coñecido como Drudo. Non obstante, o marido da dama pode contratar espías que vixíen a súa esposa. O grao de Drudo é moi raro na poesía medieval provenzal e non aparece na lírica galego-portuguesa.

Fai un resumo de cada estrofa (Análise da cantiga específica):

Primeira Estrofa

O poeta afirma que outros trobadores falan da beleza, da bondade e da cortesía da súa dama. Pero ningún deles a quere de corazón como el, porque ninguén a coñece tan profundamente.

• v1-3: Louvanza da dama (baseada no que outros din).
• v4-7: Amor do poeta pola dama (afirma que ninguén a quere máis ca el).

Segunda Estrofa

Poucos trobadores saben cantos bens (calidades) ten a súa dama; pero ningún deles a quere como el nin desde hai tanto tempo.

• v8-10: Louvanza da dama (alaba todos os seus bens).
• v11-14: Amor do poeta pola dama (afirma que ninguén a quere como el, e é un amor de moito tempo).

Terceira Estrofa

Oíu dicir que ela era a mellor dama do mundo. Afirma que ningún trobador morre de amor por ela como el fai, insinuando o seu sufrimento (coita) debido ao rexeitamento (reserva) dela.

• v15-18: Louvanza da dama (reitera que é a mellor do mundo).
• v19-22: Coita (o poeta experimenta a morte por amor).
• v23-29: Reserva da dama (implícita, xa que o seu sufrimento débese ao rexeitamento dela).