Impacto de la industria pesquera catalana en la Galicia del siglo XIX

Enviado por Comunidad Wikiteka y clasificado en Otras lenguas extranjeras

Escrito el en español con un tamaño de 2,25 KB

Innovacións e transformacións na industria pesqueira galega

A presenza dos cataláns en Galicia supuxo unha transformación técnica e económica significativa. O seu método consistía en introducir a sardiña en barrís con aceite, prensala e extraer a graxa, logrando un produto salgado. Aínda que os críticos da época sinalaban que este procedemento deixaba a sardiña seca e sen substancia, a técnica consolidouse.

Cambios no modelo de produción

  • Innovación técnica: Introdución do prensado en almacéns situados nas praias.
  • Relacións laborais: Difusión do traballo asalariado e a compra por adiantado da sardiña aos mariñeiros galegos.
  • Privatización: Reforzamento da privatización das artes de pesca, onde a xávega convive con outros métodos tradicionais.

Factores do desprazamento dos mariñeiros galegos

¿Cal foi o motivo polo cal os cataláns acabaron consolidándose, desprazando en parte aos galegos? Existen dous factores determinantes:

1. O peche do mercado portugués

O mercado da sardiña das Rías Baixas tiña como destino fundamental Portugal. Debido a razóns políticas (as reformas de Pombal), este mercado pechouse, deixando aos mariñeiros galegos sen saída comercial, mentres que os cataláns mantiñan o seu mercado no Mediterráneo.

2. A Matrícula de Mar e a mobilización militar

A matrícula de mar, implantada de forma definitiva a partir de 1748, reservaba a pesca aos matriculados. A cambio, estes debían estar dispoñibles para ser mobilizados pola Armada ata os 60 anos (os non matriculados ou "terrestres" ata os 40).

A mobilización masiva durante a segunda metade do século XVIII, especialmente nas guerras contra Inglaterra, provocou:

  • Unha escaseza crítica de man de obra nas familias galegas.
  • Unha menor afectación entre os cataláns, que sufriron menos baixas e mobilizacións.
  • Unha desigualdade nas condicións de pesca, xa que a resistencia social dos cataláns ante estas obrigas foi maior, permitíndolles saír máis indemnes que aos galegos.