Panorama da Narrativa e o Teatro Galego Contemporáneo

2. Liñas temáticas: Narrativa de xénero

O esforzo editorial impulsou diversas correntes dentro da narrativa de xénero:

• Policiaca/Negra: Reigosa (Crime en Compostela), Raña (Crime na rúa Moeda Vella) e Xelís (Non hai misericordia).
• Erótica: X. Valcárcel (Anel de mel).
• Ciencia ficción: Lois Diéguez (Galou Z-28C) e Caride Ogando (Soños eléctricos).
• Aventuras: X. Alcalá (Cárcere verde).
• Terror/misterio: Fdez Paz (Cartas de inverno, Aire negro).
• Humorística: Gonzalo Navaza (Erros e Tánatos).
• Fantástica: DXC (Darío Xohán Cabana) (Galván en Saor).

Literatura autóctona

Consiste nunha revisión da tradición galega cunha perspectiva máis alternativa, abranguendo o realismo sociolóxico, a narrativa artúrica, a novela histórica e a urbana experimental (Suso de Toro). Destaca tamén o movemento Bravú con autores como Xurxo Souto (Fumareu) e Jaureguizar (Comendo espaguettis diante da televisión).

Intimismo e Feminismo

• Intimismo: R. Fonte (Catro novelas sentimentais).
• Feminismo: Destacan as achegas de M.X. Queizán, T. Moure, Rosa Aneiros e Anxos Sumai.

Teatro

1. Fases no desenvolvemento do teatro galego actual

• Formación de compañías profesionais (1978-1983): Estas agrupacións xorden arredor das Mostras de Ribadavia, destacando nomes como Antroido, Troula, Sarabela Teatro ou MariGaila.
• Institucionalización (1984-1991): Caracterízase pola creación de novas compañías profesionais (Teatro do Atlántico, Matarile Teatro, Chévere e Teatro do Morcego) e pola apertura de salas teatrais privadas estables, como a Luís Seoane da Coruña (1981-1991). Neste período é fundamental a creación institucional do Centro Dramático Galego (1984) e do Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais (1989).
• Desenvolvemento (1991 ata hoxe):
  • Xurdimento de novas compañías profesionais: Uvega Teatro, Teatro do Andamio, Mofa e Befa e Nut Teatro.
  • Apertura de máis salas teatrais privadas estables: Sala NASA de Santiago (1992), da man da compañía Chévere; e a Sala Galán (1993-2005), vinculada á compañía teatral Matarile, tamén en Santiago.
  • Posta en marcha da Rede Galega de Teatros e Auditorios (1996).
  • Aprobación do primeiro Plan Galego das Artes Escénicas (2008).
  • Posta en funcionamento da Escola Superior de Arte Dramática (ESAD).
  • Edición de novas coleccións de teatro, monografías, revistas de información xeral e crítica sobre teatro, traducións, dicionarios, estudos, documentos e panoramas históricos do teatro galego.
  • Proliferación de novas mostras e certames de teatro.