Tipoloxías dos Textos Prescritivos, Xéneros de Opinión e a Vangarda Literaria Galega
Os Textos Prescritivos
Os textos prescritivos teñen a finalidade de guiar o comportamento do receptor nunha determinada dirección. Divídense principalmente en dúas categorías:
- Textos normativos: Recollen as normas acerca do comportamento das persoas.
- Textos instrutivos: Proporcionan a información necesaria para realizar unha acción.
Trazos lingüísticos dos textos prescritivos
- Uso de verbos en imperativo.
- Sintaxe simple e clara.
- Léxico preciso e denotativo.
- Emprego de conectores temporais.
- Uso de recursos tipográficos (negritas, numeracións, etc.).
Os Xéneros de Opinión
O artigo de opinión
É un texto xornalístico no que o seu autor expresa o que pensa acerca dun tema determinado.
Características:
- Vai asinado polo autor.
- Está escrito por xornalistas ou colaboradores.
- Trata habitualmente de temas políticos e económicos.
A columna
É un artigo de opinión breve que aparece nun lugar fixo do xornal.
Características:
- O autor é un colaborador habitual do xornal.
- Expresa unha opinión particular do autor.
- Ten un nome fixo e un título propio.
O editorial
É un texto no que a empresa editora do xornal expón a súa opinión en relación cun tema de actualidade ou interese.
Características:
- Ocupa un lugar fixo no xornal.
- Aparece sen asinar (representa ao medio).
- Iníciase cun título que indica o tema que se vai tratar.
A Vangarda en Galicia
A Vangarda é un conxunto de movementos artísticos europeos que se desenvolven aproximadamente entre 1910 e 1930.
A Vangarda na Galicia
En Galicia, destaca o Grupo Nós; Vicente Risco será quen informe a Manuel Antonio dos ismos europeos e trate de orientalo. Os vangardistas galegos son mozos nacidos arredor do ano 1900 que reciben o nome da Xeración do 25.
Ismos das modas europeas
- Surrealismo: Destaca Álvaro Cunqueiro coa obra Poemas do si e non (1933). Presenta unha interpretación moi persoal, baseada en ideas e na influencia dos soños, pero cun ton sentimental e sen a carga dramática que adoitan ter os textos surrealistas. Tamén se pode apreciar algo de Cubismo na súa obra Mar ao norde (1932).
- Creacionismo: Manuel Antonio representa o mellor expoñente vangardista en Galicia. A súa única obra publicada en vida é De catro a catro: follas sen data dun diario de abordo (1928), onde destaca a súa estrutura superficial e profunda.
Ismos autóctonos
- Hilozoísmo: Foi o movemento poético de máis éxito na época. Presenta unha natureza viva, sensorial, auditiva e visual. O seu máximo representante é Luís Amado Carballo coa obra Proel (1927). Entre os seus múltiples seguidores destaca Eduardo Blanco Amor, quen segue esta liña despois da guerra.
- Neotrobadorismo: En 1928, José Joaquín Nunes publica as cantigas medievais, o que impulsa este movemento que tamén continúa despois da guerra. Presenta dúas tendencias:
- Máis innovadora: Representada por Bouza Brey (Nao senlleira) e Álvaro Cunqueiro (Cantiga nova que se chama riveira).
- Máis mimética: Representada por Xosé María Álvarez Blázquez co seu Cancioneiro de Monfero, que emula un verdadeiro cancioneiro medieval.