A Voz da Conciencia Galega: Vida, Obra e Estilo de Celso Emilio Ferreiro

CELSO EMILIO FERREIRO (Celanova 1912 - Vigo 1979)

• Poeta máis destacado da Xeración do 36.
• Recupera a POESÍA SOCIAL que fora cultivada por Luís Xeoane, Lorenzo Varela, Curros Enríquez, Rosalía de Castro e Ramón Cabanillas.

Liñas Temáticas na Obra de Celso Emilio Ferreiro

A produción poética de Ferreiro divídese en tres grandes eixes temáticos:

1. Poesía Social e Reivindicativa

• Denuncia as inxustizas sociais.
• Mantén un compromiso antibelicista.
• Póñese ao lado dos oprimidos.

2. Poesía Intimista

• Desacougo existencial.
• Lembra os tempos pasados como unha época plena de felicidade (o paraíso perdido).
• O paso do tempo e a fugacidade da vida.
• A morte.
• O amor.

3. Poesía Satírica

• Denuncia a mesquindade humana e a hipocrisía social.

Estilo e Recursos Poéticos

O estilo de Celso Emilio Ferreiro caracterízase pola súa claridade e o uso de simboloxía potente.

• Linguaxe: Sinxelo e moi claro; emprega unha lingua de carácter coloquial e popular.
• Imaxes Simbólicas: Uso recorrente de imaxes constituídas por elementos opostos:

Elementos Positivos (Esperanza e Liberdade)

Elementos emparentados coa:

• Claridade: A luz, a cor branca, o amencer...
• Altura: As pombas, o ceo, o vento...

Estes elementos connotan ideas de esperanza e liberdade.

Elementos Negativos (Medo e Opresión)

Elementos emparentados coa:

• Escuridade: A noite, a sombra, o negro, o corvo...
• Espazos pechados e profundos: O pozo, a cadea, os topos...

Estes elementos connotan o medo, a opresión, a inxustiza e a falta de liberdade.

Obras Destacadas

«O soño sulagado»

Libro onde combina a poesía intimista (empregando o tema da saudade polo paraíso perdido, a súa infancia en Celanova, o paso do tempo, a súa angustia existencial) e a poesía social de carácter reivindicativo (facendo referencia ás consecuencias da Guerra Civil, a represión, o antibelicismo...).

«Longa noite de pedra»

Os versos desta composición convertéronse en bandeira da loita contra a ditadura franquista. Neste libro predominan os poemas de denuncia e crítica social:

• Defensa dos oprimidos e marxinados.
• Reflicte a crueldade da guerra.
• Defensa dos sinais de identidade do pobo galego.

Neste libro tamén hai poemas de tema intimista, aínda que son minoritarios. Os temas tratados son: a infancia e a saudade polo paso do tempo.

«Viaxe ao país dos ananos e Cantigas de escarnio e maldicir»

Obra de carácter satírica que denuncia aos galegos que, estando na emigración, se fixeron ricos explotando á xente nativa do país.