Eduardo Blanco Amor: Vida e Obra Narrativa de A esmorga e Xente ao lonxe

Eduardo Blanco Amor: Traxectoria vital

Eduardo Blanco Amor nace no seo dunha familia humilde en Ourense, cidade que será referencia fundamental ao longo de toda a súa obra literaria. Alí realiza os seus estudos de maxisterio e bacharelato.

En 1919 emigra a Arxentina, onde comeza a súa actividade como xornalista e inicia o seu labor literario, tanto na prensa arxentina como en xornais e revistas galegos. Participa activamente no proxecto galeguista e funda a Irmandade Nazonalista Galega en Bos Aires.

Durante a Guerra Civil, Blanco Amor defende desde América a causa republicana e, finalizada esta, colabora cos exiliados galegos en actividades de oposición ao réxime franquista. No continente americano desenvolve unha intensa actividade cultural como periodista, comentarista de radio, conferenciante e profesor en universidades de Chile e Uruguai. Ademais, funda o Teatro Popular Galego de Bos Aires.

A partir dos anos 50 inicia a publicación das súas obras máis significativas. A principios dos anos 60 regresa a Galicia, instálase en Ourense e pasa longas temporadas en Vigo. Continúa o seu labor literario, que combina coa publicación de artigos xornalísticos. Ao seu regreso non atopará boa acollida nin apoio institucional, tendo que soportar unha precaria situación económica. Pouco a pouco, porén, irá obtendo recoñecementos —é nomeado membro da Real Academia Galega, aínda que non chega a ingresar formalmente— e importantes éxitos literarios.

Finou na cidade de Vigo en 1979.

A obra narrativa

A esmorga

É a primeira novela de Eduardo Blanco Amor. Nela desenvolve unha historia tráxica que transcorre por diversos escenarios do ambiente urbano de Auria (transunto literario de Ourense). A estrutura da obra divídese en tres partes:

• Primeira parte (Documentación): Un narrador-autor explica como obtivo a información necesaria para escribir a historia que a continuación se presenta.
• Segunda parte (Relato dos feitos): Conta a historia en si a través de cinco capítulos que recollen a declaración de Cibrán, o Castizo, ante o xuíz. Mediante este interrogatorio reconstrúense as 24 horas de esmorga dos tres personaxes protagonistas: o Bocas, o Milhomes e o Castizo. Tras o remate tráxico da mesma, Cibrán —único supervivente e, por iso, tamén único acusado— narra os sucesos acaecidos, o itinerario seguido e as circunstancias da morte dos seus compañeiros.
• Terceira parte (Epílogo): Reaparece o narrador-autor para dar conta da morte do personaxe principal, deixándonos na dúbida acerca das verdadeiras causas da mesma.

Xente ao lonxe

Trátase dunha novela longa e complexa que permite diversas liñas de lectura complementarias:

• A biografía infantil e xuvenil de Suso: Protagonista e narrador principal; a través dos seus ollos coñecemos a súa historia persoal, así como a súa evolución e madureza desde a infancia ata a mocidade.
• A historia da familia de Suso: A crónica da familia Vilar, estreitamente vinculada a organizacións de carácter obreiro e sindical.
• A crónica sociopolítica: Retrato panorámico da sociedade ourensá de comezos do século XX, centrándose sobre todo nas clases traballadoras, ao tempo que recolle os principais acontecementos históricos da España da época.