El Impacto Educativo y la Expulsión de los Jesuitas en el Siglo XVIII

El Papel Central de la Orden Jesuita en la Educación

Os xesuítas ocupan un lugar moi destacado; desenvolveron sistemas de ensinanza bastante uniformes. Ademais da súa función docente fundamental, tamén desempeñaron unha función misional. Nos últimos anos, foron moi revalorizados.

Esta orde caracterízase por ser moi xerárquica, dependendo directamente de Roma, e mantendo un forte vínculo coas elites locais e as circunstancias territoriais específicas de cada rexión.

Innovación y Método Pedagógico Jesuita

O **novidoso** dos xesuítas residía na intensidade coa que se dedicaban ao ensino e tamén na súa intensa actividade relixiosa (con numerosos misioneiros). No ámbito educativo, o que os diferenciaba era o seu método:

• Non se mesturaban alumnos de diferente competencia.
• O latín era considerado unha lingua viva que utilizaban activamente no colexio.
• Realizaban periodicamente certames, premios, discusións e composicións poéticas e literarias.

Eran considerados bastante flexibles, o que se interpretou como un signo de modernidade, especialmente na moral. A súa filosofía era que había que ser flexibles e acomodarse ás circunstancias de cada lugar. Esta adaptabilidade foi unha das causas esgrimidas para a súa expulsión, etiquetada como **relaxación moral**.

Conflicto con la Ilustración y la Reforma Clerical

Os xesuítas foron moi criticados polos ilustrados, sobre todo por estudar e utilizar o latín como lingua escrita.

A expulsión dos xesuítas coincide no tempo coa reforma dos seminarios, o que non é casualidade. O obxectivo dos reformistas, que en parte se conseguiu, era:

1. Reformar ao clero secular e ao clero parroquial.
2. Limitar o papel que as ordes regulares tiñan na ensinanza e a súa influencia relixiosa.

Relación entre Seminarios y Expulsión Jesuita

Os seminarios, no seu sentido estrito, non existían en Galicia ata a segunda metade do século XVIII. Inicialmente, estes novos centros funcionaban como escolas de gramática para nenos pobres.

Función y Plan de Estudios de los Nuevos Seminarios

Estes centros estaban destinados á formación do clero parroquial e contaban cun plan de estudos específico. O ensino era responsabilidade do clero secular, sen a influencia do clero regular.

Vese o esforzo realizado para que os futuros curas aprendesen non só o necesario para o ministerio relixioso, senón tamén habilidades para tratar coa xente.

Os seminarios adquiriron unha importancia moi grande, formando tanto a curas como a persoas que non seguiron a carreira eclesiástica. Por exemplo, o seminario de Mondoñedo deu lugar a unha notable escola poética.