Fábulas Esenciales de Esopo: Lecciones Eternas en Gallego y Latín

La Mosca y la Hormiga

"Unha formiga e unha mosca disputaban enerxicamente sobre cal era máis importante. A mosca comezou así a primeira: «Resido entre altares, percorro os templos dos deuses; cando se fai un sacrificio, probo antes que ninguén todas as vísceras; póusome na cabeza do rei cando me apetece»".

La Zorra ante una Máscara de Teatro

Por casualidade unha raposa vira unha máscara de traxedia: «Oh canta beleza», dixo, «pero non ten cerebro!». Isto díxose para aqueles aos que a Fortuna lles concedeu honor e gloria, pero lles quitou o sentido común.

Los Dos Mulos y sus Fardos

Dous mulos camiñaban cargados con fardos: un levaba cestas con diñeiro, o outro sacos ateigados de moita cebada. Aquel, rico coa carga, marcha fachendoso co pescozo erguido; o compañeiro ségueo con paso calmo e tranquilo.

Vemos Mejor los Defectos de los Demás que los Propios

Xúpiter colocounos dúas alforxas: púxonos ás costas unha chea dos vicios propios, diante o peito colgounos a outra cargada cos alleos. Por esa razón non podemos ver as nosas cousas malas; tan pronto os demais comenten unha falta, censores somos.

El Grajo Vanidoso y los Pavos Reales

Tumens inani graculus superbia, pennas, pavoni quae deciderant, sustulit seque exornavit. Deinde, contemnens suos, se immiscuit pavonum formoso gregi. Illi impudenti pennas eripiunt avi fugantque rostris.

El Águila, la Gata y la Cerda Brava

"Unha aguia na parte máis alta dunha aciñeira fixera o niño; unha gata encontrara unha cavidade na metade dela e alí parira; unha porca, habitante do bosque, a camada puxera na súa parte baixa. Entón a gata a casual cohabitación con engano e cruel maldade destruíu".

El Asno y la Lira

"Un asno viu unha lira tirada nun prado. Acercouse e palpou as cordas co pezuño; soaron ao seren pulsadas. «Cousa fermosa, pero, por Hércules, saíu mal», dixo, «porque son ignorante da arte. Se tivese encontrado aquela alguén máis experto, tería deleitado os oídos con divinos sons»".

Dos Mulos y sus Cargas

Dous machos ían cargados con fardos: un levaba cestas con diñeiro, o outro sacos ateigados de moita cebada. Aquel, rico coa carga, vai fachendoso coa cerviz erguida e sacudindo unha brillante choca no pescozo; o compañeiro ségueo con paso calmo e tranquilo.

Los Árboles de los Dioses

3.1.

"Noutro tempo os deuses elixiron as árbores que querían ter baixo a súa tutela. A aciñeira gustoulle a Xúpiter e o mirto a Venus, a Febo o loureiro, o piñeiro a Cibeles, o alto chopo a Hércules. Minerva admirándose preguntou por que escollían as estériles. A razón díxoa Xúpiter".

La Mula y la Mosca

Increpó a la mula: "Que lenta eres, no quieres avanzar más deprisa, mira que te puedo picar el cuello con mi agujón". La mula le respondió: "Tus palabras no me preocupan".

Las Ranas Pidieron un Rey

Las 2 ranas vagantes en libres pantanos, con clamor magno, pidieron a Júpiter un rey, el cual reprimiera con fuerza las disolutas costumbres. El padre de los dioses rió y a aquellas dio un párvulo palito.