Apuntes, resúmenes, trabajos, exámenes y ejercicios de Matemáticas de Bachillerato

Avaluació del Desempeny

L'avaluació del desempeny és un procés continu i sistemàtic que realitza una organització per mesurar el valor que els treballadors aporten a la mateixa. Es centra en l'anàlisi de les següents variables:

• Competències tècniques o personals: que el treballador ha d'usar en el seu lloc de treball.
• Objectius marcats: planificats per a la seva consecució.

L'avaluació del desempeny té una utilitat molt significativa:

• Permet detectar si la persona elegida s'ajusta a les exigències per ocupar el lloc de treball.
• Ajuda a determinar una part del salari del treballador en funció de la consecució d'objectius.
• Detecta els punts forts del treballador permetent saber què fa bé, així la direcció disposa de dades concretes

Poulantzas eta Klaseak Mugatzeko Irizpideak

Poulantzasen ikuspegi neomarxistaren arabera, klase sozialak ez dira soilik ekoizpen prozesuan betetzen duten tokiaren araberakoak, osagai politiko eta ideologikoek ere eragina dute.

Egitura sozialaren antolaketan hiru faktorek eragiten dute:

• Ekonomikoa: lan produktibo eta ez-produktiboaren banaketa.
• Politikoa: langileen kontrol mailari lotua.
• Ideologikoa: lan intelektualaren eta eskulanaren arteko bereizketa.

Poulantzas hirugarren sektoreko langileak ez ditu benetako klase sozialtzat hartzen, talde sozial edo burgesiaren atal gisa baizik.

Klaseak entitate objektiboak dira, kideen kidetza sentimenduaz harago, eta bi osagai nagusi dituzte: jabego ekonomikoa eta posesioa.

Klaseek toki berezia betetzen dute... Continuar leyendo "Poulantzas eta Dahrendorf: Klase Sozialen Ikuspegiak" »

A Filosofía Materialista de Karl Marx

Contexto: A Revolución Industrial

A filosofía de Marx é unha interpretación materialista da sociedade moderna, onde xurdiron diversos cambios que levaron o mundo feudal ao moderno, no que foi chamada a Revolución Industrial. Este mesmo proceso económico estendeuse de modo sucesivo coas melloras de técnicas na agricultura, que levaron a un aumento da produción de alimentos e da poboación. O excedente de poboación vese forzado a emigrar cara ás cidades.

Logo, sucede un incremento da capacidade produtiva polo uso de novas máquinas, que produce tamén a diminución do número de traballadores. Estes cambios económicos van acompañados por outros, como que a terra se converte nunha mercadoría, nunha... Continuar leyendo "A Filosofía de Marx: Capitalismo, Clases e Plusvalía" »

Límites de Funcións: Conceptos e Propiedades

De maneira análoga defínense:

• lim f(x) = b
• lim f(x) = -∞ (cando x tende a -∞)
• lim f(x) = +∞
• lim f(x) = -∞ (cando x tende a +∞)

Propiedades dos Límites

As propiedades básicas dos límites son:

• Se se suman, o resultado é A+B.
• Se se restan, o resultado é A-B.
• Se se multiplican, o resultado é A·B.
• Se se dividen, o resultado é A/B (sempre que B ≠ 0).

Indeterminacións Comúns

As formas indeterminadas máis frecuentes son:

• k/0 (onde k ≠ 0)
• 0/0
• ∞/∞
• ∞ - ∞
• 0 · ∞
• 0⁰
• 1^∞
• ∞⁰

Cálculo de Límites nun Punto

Para calcular o límite dunha función nun punto, estúdase cara a que valor tenden os valores da función nas proximidades do punto. Se ao substituír o valor de x polo valor ao que tende... Continuar leyendo "Límites, Asíntotas e Continuidade de Funcións" »

y - f(a) = f'(a)(x - a)

Derivadas Laterais e a Súa Definición

Hai funcións que non son derivables nun punto x = a porque, aínda que existen os límites laterais, non son iguais. (Esta situación adoita aparecer en funcións definidas a anacos). Neste caso, fálase de derivada pola dereita e pola esquerda.

• Unha función é derivable pola esquerda no punto x = a se o seguinte límite é un número real: f'(a⁻) = limₓ→a⁻ (f(x) - f(a))/(x - a).
• Unha función é derivable pola dereita no punto x = a se o seguinte límite é un número real: f'(a⁺) = limₓ→a⁺ (f(x) - f(a))/(x - a).

Para que unha función sexa derivable no punto x = a, teñen que existir as derivadas laterais e ser iguais.

Relación entre Continuidade e Derivabilidade

Se... Continuar leyendo "Guía Completa de Derivadas: Conceptos e Aplicacións" »

Este documento explora definiciones y propiedades fundamentales de diversos tipos de grafos, incluyendo los grafos de Euler, los grafos de Hamilton, los árboles y los grafos bipartidos, proporcionando ejemplos y consideraciones prácticas para su identificación y comprensión.

Grafos de Euler y Hamilton: Ejemplos y Distinciones

A continuación, se analizan varios ejemplos de grafos para ilustrar las propiedades de los ciclos de Euler y Hamilton, así como sus diferencias.

Ejemplos de Grafos y sus Propiedades

• Grafo (a): Es de Euler porque es conexo y todos sus vértices tienen grado par (grado 2). Además, es de Hamilton porque el grafo en sí mismo constituye un ciclo hamiltoniano.
• Grafo (b): Es de Euler por ser conexo y tener todos sus vértices

Conceptes Fonamentals d'Estadística Descriptiva

Freqüències Estadístiques

• Freqüència Absoluta (n_i): És el nombre de vegades que apareix a la mostra un valor determinat de la variable.
• Freqüència Absoluta Acumulada (N_i): És el nombre de vegades que ha aparegut a la mostra un valor menor o igual. (Per calcular-la, la variable ha de ser quantitativa o qualitativa ordenable.)
• Freqüència Relativa (f_i): És el quocient entre la freqüència absoluta i la mida de la mostra.
• Freqüència Relativa Acumulada: És la freqüència relativa calculada amb valors acumulats.

Representacions Gràfiques

• Histograma: S'utilitza per veure la distribució d'una variable contínua. A l'eix X hi ha els intervals de dades. Està compost per rectangles l'ample