Análise da Esmorga: Tempo, Espazo, Tema e Personaxes Clave

Enviado por Comunidad Wikiteka y clasificado en Lengua y literatura

Escrito el en gallego con un tamaño de 2,25 KB

Tempo na Esmorga

A acción desenvólvese en dous períodos principais:

  • Os dous días da declaración de Cibrán ante o xuíz (1º día: capítulos I e II; 2º día: capítulos III, IV e V).
  • As 24 horas do percorrido dos tres esmorgantes, desde o seu encontro un luns ao amencer ata que Cibrán é atopado por uns varredores.

Ademais, existe o momento no que o narrador-autor escribe a “crónica”.

Espazo na Esmorga

O escenario cambia continuamente, pero sempre é un itinerario urbano que os protagonistas seguen para escapar da xustiza e buscar o máximo pracer no que pode ser o seu último día de liberdade.

O espazo narrativo de A Esmorga é Ourense (Auria), coas súas rúas, prazas, fontes, igrexas e, sobre todo, os seus mesóns, tabernas e prostíbulos dos baixos fondos.

Tema Principal

O tema central é o tráxico final duns individuos marxinais pola sociedade tras unha bebedela.

Personaxes Principais

Cibrán

A súa presenza é imprescindible, xa que el é quen narra a historia. A súa caracterización faise de maneira indirecta, a través dos seus alcumes (“tiñica”, “puchapodre”, “castizo”). Cibrán é un obreiro de familia moi pobre que trata de comezar unha nova vida xunto a unha prostituta á que deixa embarazada, intención que se verá truncada polos fatídicos feitos posteriores.

Milhomes

Tamén chamado “maricallas” ou “setesaias”. Tiña un oficio de xastre e unha maneira de ser moi burlona, consecuencia de numerosas pelexas, como a que mantivo co Bocas e que remata co incendio do pazo.

Bocas

Personaxe que completa o trío dos esmorgantes. Home corpulento, de carácter forte e, por iso, vencedor nas pelexas nas que se ve inmerso e xefe do grupo dos esmorgantes. É de salientar a brutalidade que o vai caracterizando ao longo de toda a obra.

O Xuíz

Actúa como interlocutor “mudo” na declaración de Cibrán e aparece definido por un guión (-) seguido dunha liña en branco e tamén polas alusións que Cibrán fai ao mesmo durante as súas declaracións. Pertence ao grupo de personaxes que veñen de fóra de Galicia e descoñecen a realidade da terra, así como a lingua da mesma.