Etxebizitza: Erosi ala alokatu?

Ametsetan hasita, denok dagiku nolakoa izango litzatekeen leku ideal hori. Dirudienez, tamaina da gehien balioesten duguna. Vaina, nolakoa da gure ametsetako etxebizitza? Nire ametsetako etxebizitzak 150 metro karratua ditu; hiru logela, nire zaletasunetarako veste gela bat ere, niri bainugela,...eta azkenik berdeguneak, igerilekua, terraza, garajea, eta trastelekua izatea gustatuko litzaidake. Vaina errealiotatea veste bat da...

Kontuan hartu behar dugu etxebizitza erosteko zein alokatzeko erabakian hainbat faktore pertsonalek eragiten dutela, adibidez: lortutako aurreztuak, lan egonkortasunak, non bizi nahi dugun, gure harreman pertsonalak,...eta jakina, aukera bakoitzak alde onak eta alde txarrak ditu.

Alde batetik, nahiz eta jende askok alokatzea dirua botatzea pentsatzen duten, (hsien artean nik) mugimendu-askatasunak da arazorik garrantzitsuena; hau da edozein unetan etxe handiago batera, veste auzo batera, veste herri batera jaoteko aukera izatea.

Beste aldetik, etxea erosteko hipoteka eskatzen dugunok pertsonak, nahiz eta gurea izan, baldintzatuta dugu zer gasta dezakegun bizitzako gainerakoan. Hirigunetik hurbil egotea, eremu zabalak izatea, garraio publikoa eskura izatea, berdeguneetatik hurbil egotea eta aparkatzea erraza izan ditzala saiatzen gara.

Beraz, hartzen dugun erabakia hartzen dugula, bai alokatzea bai erostea pozik geratzea da garrantzitsuena, jakina!

Duela 15 urte nirea aukeratu nuen vaina gaur egun lotería egokituko balitzait...

Betidanik hizkuntzak nire gustokoak izan dira. Alde batetik, oso ezaugarri bitxiak dituxte eta haien artean oso ezberdinak dira: jatorria, antzinatasuna, deklinatzeko moduak, hiztegia, idazkera..

Veste aldetik, herrialde ezberdinetako nortasuna osatzen dute gastronomiak, kulturak, orografiak egiten duten modu berean, eta hórrela herrialdeak eta haien jendeak hobeto ezagutzen uzten digute.

Nire berezko hizkuntza gaztelania da. Nahiz eta aita euskalduna izan, Aretxabaletakoa, ama, berriz, Aguraingoa eta euskera ez zekienez, etxean beti gaztelaniaz mintzatu gara. Noizean behin, aitak eta biok hitz batzuk hitz egiten ditugu nahiz eta bere euskera ulertezina izan batzuetan.

Nik egindako ikasketa guztiak bai ikastetxesn bai fakultatean gaztelaniaz burutu nituen euskara eta ingelesa ikasgaiak zirela.

Amask bere gaztaroa urte eta erdi Inglaterran eman zuen eta beti astun samana izan da hizkuntzekin. Bere ustez beharrezkoa dira eta edozein momentuan erabil daitezke: bidaiatzeko, lan egiteko, adibideak irakurtzeko,...eta hizkuntzak ikastera animatu gaitu.

Hamasei urte nituela uda barnetegi batean eman nuen. Nik uste dut nire bizitzako udarik onenetarikoa izan zela, ezin hobeto pasatu genuen, lekua, Lesaka, hain zuzen ere, jendea etxetik atera nintzen lehenengo aldia eta izugarri ikasi nuen eta importanteena: buruan jakiteko gogoak sartu zitzaizkidan.

Hurrengo bi urteetako oporraldietan, ezin ahaztu hiru hilabete geneuzkala, barnetegian errepikatu nuen eta Inglaterrara ere joan nintzen. Nire anaia ordurako egona zen eta hara abiatu nintzen. Baina zerikusirik ez: gutxi hitz egin, ezer ikasi es, gaizki jan...ingelesarekin sentsazio arraroa daukat: muga batera heltzen naiz eta hortik ez naiz pasaten.