A Narrativa da Posguerra en Galicia: Autores Claves e Evolución Literaria

A Narrativa da Posguerra

Evolución Histórica da Literatura Galega

• A partir dos anos cincuenta: Recupérase paulatinamente a produción literaria na nosa lingua, sobre todo grazas á Editorial Galaxia. Centrándonos no xénero narrativo, os escritores máis significativos son Eduardo Blanco Amor, Álvaro Cunqueiro e Ánxel Fole, cuxas producións literarias continuarán nas décadas seguintes.
• Nos anos sesenta: Aparece unha nova xeración —a «Nova Narrativa Galega»— que vai renovar a nosa literatura mediante a incorporación de novas técnicas e novos temas. Intégrana escritores como Xosé Luís Méndez Ferrín, Carlos Casares, Xoana Torres e M. Xosé Queizán (estudarémolos na unidade 7).
• A partir dos setenta: Danse a coñecer autores como Alfredo Conde, Paco Martín, Xosé Fernández Ferreiro, Xavier Alcalá... que irán consolidando a importancia da narrativa galega.

Álvaro Cunqueiro

Narrativa

Escribiu novelas e libros de relatos.

• Novelas:
  • Merlín e familia
  • As crónicas do sochantre
  • Se o vello Sinbad volvese ás illas
• Libros de relatos: Os tres libros de relatos (Escola de menciñeiros, Xente de aquí e de acolá e Os outros feirantes) forman unha especie de triloxía, xa que teñen a mesma temática e estrutura. Son retratos breves de personaxes populares vinculados coa tradición oral nos que, mediante o humor e a fantasía, presenta a psicoloxía do home galego e as circunstancias do seu vivir.

Outros Xéneros

• Poesía: Dona do corpo delgado e Herba aquí ou acolá.
• Teatro: O incerto señor don Hamlet, príncipe de Dinamarca e A noite vai coma un río.
• Ensaio: Tesouros novos e vellos.

Ánxel Fole

Narrativa

Fole foi un mestre do relato curto. A súa obra narrativa está formada principalmente por catro libros de contos:

• Os dous primeiros: Á lus do candil e Terra brava.
• Os dous últimos libros: Contos da néboa e Historias que ninguén cre.

A técnica narrativa de Fole está baseada no conto popular de tradición oral: fórmulas introdutorias, remate sentencioso, apelacións ao oínte..., de aí que os seus relatos produzan unha sensación de oralidade. Ademais, recorre tamén á técnica do conto enmarcado, ou conto dentro do conto, ao presentar sempre uns personaxes que se xuntan para contarse historias.

Teatro

• Pauto do demo