Bizitzaren Zentzua: Ikuspegi Transzendentea eta Imanentea

Bizitzak Zentzua Du: Bi Ikuspegi Nagusi

Bizitzaren zentzuari buruzko ikuspegiak bi multzo nagusitan bana daitezke: bizitzari zentzu transzendentea ematen diotenak eta zentzu imanentea ematen diotenak.

1. Bizitzaren Zentzu Transzendentea

Ikuspegi honen arabera, erlijioek existentzia modu transzendentean ulertzen dute. Jainkoa da guztiaren sortzailea, eta izaki orok harenganako joera du. Erabateko zoriontasuna Jainkoarekin bat egitean datza.

Mounier-en ikuspegia

Mounier filosofoarentzat, bizitzari zentzua ematea besteekin bat eginda lortzen da. Norberak bere bizitzaren protagonismoa hartu behar du, gizartearen erronka berriei borrokaz erantzunez.

Viktor Frankl eta Logoterapia

Viktor Frankl-ek hutsune existentziala deskribatu zuen, sarritan aspertasun-egoeretan agertzen dena. Haren sintomen artean dago "igandeko neurosia", hau da, atseden egunetan agertzen den depresio sentimendua. Sentimendu horiei aurre egiteko, bizitzari zentzu askatzaile bat aurkitu behar zaiola defendatzen du; horixe da logoterapiaren helburua.

Frankl-en ustez, bizitzaren zentzua guk erantzun behar diogun galdera bat da. Ikuspuntu horretatik, geu gara geure bizitzaren erantzuleak.

2. Bizitzaren Zentzu Imanentea

Perspektiba honen arabera, gizakia eboluzioaren emaitza da eta, Lurreko bizitzaz harago, ez dago ezer transzendenterik. Gizakiak bere burua errealizatuz eta gaitasunak garatuz ematen dio zentzua bizitzari.

2.1. Humanismo marxista

Korronte honek salatzen du gizateriaren zati batek (kapitalistek) beste zati bat (langileak) zapaldu eta esplotatzen duela, alienazioa sortuz. Marxismoaren arabera, gizakiek bat eginda borrokatuz gero, iraultzaren bidez klaserik gabeko gizarte bat lor daiteke, non inor ez den ekoizpen-bideen jabe izango.

2.2. Nietzscheren kritika

Friedrich Nietzschek kritika gogorra egin zion Mendebaldeko kulturari. "Jainkoaren heriotzak", Mendebaldeko balio tradizionalen desagerpenaz gain, gizaki mota berri baten sorrera dakar berekin: Supergizakia. Gizaki berri horrek aurreiritzirik gabe begiratzen dio munduari eta bizitzaren zentzu erabat imanentea defendatzen du.

Nietzschek uste zuen Mendebaldeko erlijiotasunak bizitza eta gorputza iraindu zituela, eta, aldiz, heriotza eta errua goretsi. Horren aurrean, filosofoak honako balioak aldarrikatu zituen:

• Gorputza
• Osasuna
• Indarra
• Plazerra