A fiestra valdeira

Enviado por Comunidad Wikiteka y clasificado en Lengua y literatura

Escrito el en gallego con un tamaño de 3,19 KB

Tema 4
1. Introdución (ambiente no teatro a inicios do século XX):
Teatro rexionalista caracterizado polo Realismo costumista (dramas rurais), o drama histórico (episodios
e personaxes destacados do pasado) e a dramática escrita en verso. A institución de referencia é a
Escola al de Declamación (1903) que estivo baixo a dirección de Lugris Freire. Destacan como obras
desta etapa: iFilla! (Galo Salinas) ou A ponte (Lugris Freire).
Teatro cunha maior dimension social: denuncia do caciquismo, sátira de tipos sociais (emigrante
desgaleguizado, por exemplo).
2. O teatro do tempo das lrmandades
-Ao igual ca na prosa, busca a renovación centrada na o proxecto cultural das modernización e
universalización do xénero. O Conservatorio Nacion da Arte Galega, a sua primeira representación foi A
man de Santiña de Ramón Cabanillas. Estréase tamén Donosiña, de Xaime Quintanilla (obra moi
polémica pola sua temática, o adulterio, que acaba escandalizando a certos sectores tradicionalistas
das irmandades).
-A partir de 1922, o Conservatorio convértese en Escola Dramática Galega
-Tendencias do teatro das Inmandades:
Tendencia conservadora: temática social , costumista e histórica. Autores: Xavier Prado Lameiro, xesús
San Luis Romero (o fidalgo), Euxenio Charlon Arias ou Manuel Sánchez Hermida.
Posición intermedia entre conservadores e modernizadores: buscaron unha dignificación do teatro
rexionalista e apostaron por unha maior calidade artistica.
Tendencia renovadora procura dun teatro nacional, textos dramáticos novidosos, Autores: Anton Villar
Ponte , Ramón Cabanillas ) Xaime Quintanilla .
3. Achega do Grupo Nós ao teatro: Vicente Risco o bufón d-El Rei ,ambientada na epoca medieval, o
protagonista é un personaxe deforme, tanto fisica como moralmente.
Otero predrayo: A lagarada ,é un drama rural.O desengano do prioiro. Teatro de máscaras, no que pon
en práctica o ``Teatro da Arte ́ ́
Castelao: Os vellos non deben de namorarse. Historia da dramaturxia en lingua galega. Mestura
simbolismo con humorismo e folclore, é un teatro de protagonismo popular e destaca pola sua
concepción deste xénero como espectáculo integral, que reúne texto, escenografia, música e danza.
4. Teatro de vangarda: Rafael Dieste.
A festra baldeira (orixinariamente valdeira) Está ambientada a principios do século XX na vila de Rianxo,
concretamente nunha sala do interior da casa do indiano don Miguel, cunha fiestra onde se ve o mar e o
ambiente marineiro.
Outros: Álvaro de las Caasa(Pancho de Rábade, Tres conversas...) ou Luis Manteiga (A mecada,
Branca...).