Vangardas Galegas: Hilozoísmo, Neotrobadorismo e Manuel Antonio

As Vangardas Galegas: Movementos e Autores Clave

Características Tradicionais

As vangardas galegas mantiveron certas características tradicionais:

• Protagonismo da paisaxe.
• Certo sentimentalismo.
• Repeticións e paralelismo.

Hilozoísmo

Liña poética caracterizada pola forza das sensacións reflectidas a través de imaxes poéticas. Terá notable éxito grazas ao labor dos hilozoístas (imaxinistas, animistas). O uso das imaxes é o que converte esta corrente en vangardista.

Autores Hilozoístas Destacados

• Luís Amado Carballo
• Xulio Sigüenza
• Euxenio Montes

Neotrobadorismo

Consiste na reformulación de estilos e temas da tradición medieval, engadindo imaxes da poesía moderna. Os poetas recrean a estética das cantigas de amigo, de amor e de escarnio, utilizando recursos como o refrán, o paralelismo, o leixa-pren e a natureza.

Autores Neotrobadoristas

• Fermín Bouza Brey
• Álvaro Cunqueiro

Neovirxilianismo

Ten como inicio a obra de Noriega Varela, continuada por Xosé Crecente Vega, Aquilino Iglesia Alvariño e Xosé María Díaz Castro. Os catro autores comparten a súa formación no seminario de Mondoñedo. Este movemento responde a unha visión poética da paisaxe da cal tenta captar os seus mínimos matices fuxitivos: as horas, a luz, as flores, o orballo. Admírase profundamente a natureza.

Manuel Antonio: O Poeta Vangardista Radical (1900-1930)

O poeta galego que mellor representa a rebeldía vangardista europea é Manuel Antonio, por mor do seu espírito polémico e pola radicalidade das súas propostas.

Manifestos e Artigos

• O seu bautizo vangardista é a difusión en 1922 do polémico manifesto Máis alá, coa colaboración do debuxante Álvaro Cebreiro. É un manifesto estético e político á vez.
• En 1924 publica o artigo Prólogo dun libro de poemas que ninguén escribiu.

Evolución da Súa Obra: Tres Etapas

1. Primeira etapa

   Poesía na que se combinan elementos tradicionais, modernistas e vangardistas. Os temas son variados: a noite, o mar, a morte, as tebras, o fatalismo...

2. Segunda etapa: Creacionismo

   Constituída polo libro De catro a catro, converteuse no libro máis significativo do vangardismo galego e máis concretamente do creacionismo.

3. Terceira etapa

   Representada pola obra Viladomar (1928). O eu lírico, xa en terra, amósase nostálxico e saudoso coa infancia e co pasado.