Apuntes, resúmenes, trabajos, exámenes y problemas de Otras lenguas extranjeras

O teatro do primeiro terzo do século XX: Irmandades, vangardas e Grupo Nós

O teatro é o xénero menos cultivado do ámbito da literatura galega. As causas principais son:

• A exclusión da lingua galega dos espazos públicos debido á diglosia.
• As sucesivas prohibicións de representar en linguas que non sexan o castelán.

No ano 1882, A fonte do Xuramento marca o inicio do teatro moderno, caracterizado por unha temática rural, extensión breve, dominado polo costumismo, con diálogos choqueiros e personaxes tópicos.

O papel das Irmandades da Fala

Coas Irmandades da Fala, o teatro pasa de ser un simple divertimento a converterse nunha arma política e reivindicativa. As temáticas diversifícanse: históricas, sociais, señoriais, cómicas, infantís... Continuar leyendo "Evolución del Teatro y la Poesía Gallega: Del Siglo XX a la Posguerra" »

Desenvolvemento da Lingua e Cultura Galega: Un Percorrido Histórico (1900-1975)

O Galego entre 1900 e 1936: Resistencia e Emerxencia Cultural

En 1902, un Real Decreto prohibiu a utilización das linguas periféricas no ensino como linguas vehiculares, aínda que non todos os mestres cumprían esta normativa. En 1906, fundouse a Real Academia Galega (RAG), un paso crucial para a institucionalización da lingua.

En 1907, comezaron unhas revoltas agrarias que buscaban a supresión dos foros e melloras para o campo, lográndose a supresión dos foros en 1926.

En 1916, creáronse as Irmandades da Fala. O seu fundador foi Antón Villar e, con elas, naceu o nacionalismo que concretou e superou a conciencia diferenciadora iniciada no Provincialismo e... Continuar leyendo "Desenvolvemento da Lingua e Cultura Galega: Do Século XX ao Franquismo" »

Teorías sobre a Orixe da Vida e a Evolución

Ao longo da historia, diversas correntes de pensamento tentaron explicar a existencia do mundo e das especies. Desde perspectivas que apelan á intervención divina ata complexas teorías científicas, a busca de respostas sobre a nosa orixe é unha constante na humanidade.

Correntes de Pensamento Pre-evolucionistas

• Creacionismo: Sostén a intervención divina como forma de xustificar a existencia do mundo e das distintas especies animais.
• Fixismo: As especies xorden a partir dun acto de creación nun momento determinado e cunha forma idéntica a como se coñecen na actualidade, sen cambios ao longo do tempo.
• Catastrofismo: Explicaba a desaparición de organismos vivos debido a bruscos cambios xeolóxicos.

A Prosa Galega entre 1936 e 1976: Os Renovadores

1. Contexto e Liñas Temáticas Principais

Tras o Golpe de Estado de 1936, a produción narrativa en galego interrompeuse ata que apareceu A xente da Barreira de Ricardo Carballo Calero. A partir de entón produciuse unha lenta consolidación do xénero, perfilándose unha serie de liñas narrativas:

Liñas Narrativas Post-Guerra

• Os continuadores da narrativa do Grupo Nós: Foron Ricardo Carballo Calero, con A xente da Barreira, e o propio Otero Pedrayo con Entre a vendima e a castiñeira e con O señorito da Reboraina.
• O realismo popular: Cuxa obra fundacional é Á lus do candil, de Ánxel Fole. Son obras humorísticas de ambientación rural.
• O realismo fantástico: No que Álvaro Cunqueiro mestura

Tendencias Narrativas de Posguerra en Galicia

Continuadores de la Tradición Narrativa del Grupo Nós y Nuevas Corrientes

Este texto aborda las tendencias narrativas de la posguerra en Galicia, destacando cuatro corrientes principales:

• Continuadores de la tradición narrativa del grupo Nós: Autores que mantuvieron el legado literario previo.
• Narrativa fantástica: Definida principalmente por la obra de Álvaro Cunqueiro, con su universo mágico y legendario.
• Narrativa realista: Iniciada en los años 50 por Anxel Fole, con obras como A lus do candil.
• Nova Narrativa: Un proyecto rupturista impulsado por nuevas generaciones literarias, influenciadas por los renovadores de la novela contemporánea.

Continuadores: Carballo Calero y A xente da Barreira

A

1. Clasificación de pronomes

Tónicos: eu, ti.

Átonos:

• CD (Complemento Directo): -a (en "súa existencia" é determinante, pero en "manténdoo" o -o é CD), -o (en "manténdoo"), -os (en "achásemos os tesouros" → achásemolos; aquí aparece como o -os final), -a (en "imaxinala").
• CI (Complemento Indirecto): -me (en "facerme"), -nos (en "de todos nós", aínda que "nós" aquí funciona como pronome persoal tónico con preposición).

2. Substituír o CD por un pronome átono

• A condutora do camión transportouna.
• Eses rapaces non queren recollelos.
• Dánolo cando poidas.
• Collea e volve axiña.
• Sábeo?
• Pedíroncho de cumprir.
• Onte as devolveu.

3. Completa con te ou che

• Deuche o agasallo que che mercou onte.
• Non quere levarte na moto de auga.
• Comentouche se

Álvaro Cunqueiro, que escribiu tres novelas e tres libros de relatos, ten un estilo e unha técnica que o distinguen dos seus contemporáneos:

• Tendencia á disgregación da novela: Os relatos están argumentalmente inconexos e non se pode falar dunha progresión na narración nin dun relato principal e outro secundario. Existen múltiples narradores.
• Predominancia da oralidade no estilo: O seu modelo básase nos contos de transmisión oral. Ademais, utiliza arcaísmos e dialectalismos.
• Entrecruzamento do extraordinario e o marabilloso co cotián: Elimina as fronteiras entre a realidade e a imaxinación, humanizando o máxico e mitificando os personaxes correntes.
• Fantasía, humor, poeticidade: O cruce do mundo real co mítico produce humor en

Os cambios semánticos

Do mesmo xeito que as persoas utilizan a mesma lingua de maneira distinta dependendo da idade, a súa cultura ou o contexto, as linguas evolucionan co paso do tempo. De modo que o significado das palabras tamén evoluciona ao longo dos anos por diferentes motivos: hai palabras que cambian de significado ou deixan de usarse, e hai outras que aparecen porque se crean novos obxectos ou realidades.

Principais causas do cambio semántico

• Necesidade de novos nomes: Debido á aparición de obxectos ou realidades como videoxogo, telemática ou ordenador. En moitas ocasións, a influencia estranxeira leva á introdución de préstamos que só están xustificados cando a lingua receptora non posúe termos equivalentes (piragua, cacique,

Narrativa na Diáspora Galega

A narrativa da diáspora tiña unha preferencia pola temática relativa á Guerra Civil de 1936.

Ramón de Valenzuela Otero

Publicou en Bos Aires Non agardarei por ninguén, que se centra nas peripecias de Gonzalo Ozores (seguramente o propio Valenzuela) como guerrilleiro e soldado. Tamén escribiu Era tempo de apandar, onde relata o seu exilio francés, a repatriación forzosa, a súa encarceración e a volta á Galicia para traballar nas minas de volframio. Editou ademais O naranxo, un conxunto de relatos curtos.

Silvio Santiago

Estivo preso durante a guerra, pero conseguiu fuxir e exiliarse en Caracas, onde realizou un gran labor cultural. Alí publicou Villardevós, sobre a súa infancia na aldea natal, e O silencio

O tránsito cara ao Helenismo

O tránsito cara ao helenismo foi liderado por un macedonio, igual que Aristóteles, e, curiosamente, discípulo do mesmo, que ademais de conquistar Grecia fixo o mesmo con Exipto e o Imperio Persa. Estamos a falar de Alexandre Magno, rei de Macedonia. Alexandre helenizou os territorios que ía anexando impoñéndolles a cultura grega, dando así inicio a esta etapa que se coñece como Helenística, que durará uns 300 anos. É un período no que a filosofía perde o vigor do que gozara na época clásica, unha perda que aínda se acentuará máis nos 400 seguintes anos coa filosofía greco-romana.

Consecuencias do Imperio Alexandrino

Así, a creación do imperio Alexandrino tivo dúas consecuencias moi importantes:... Continuar leyendo "O Helenismo e o Legado de Alexandre Magno: Filosofía e Sociedade" »