A Reforma Borbónica e o Reformismo Ilustrado en Galicia

Guerra de Sucesión e cambio dinástico

En 1700, Carlos II de Habsburgo morreu sen descendencia, deixando como herdeiro da Coroa de España a Filipe de Borbón, neto de Luís XIV de Francia e emparentado por liña materna coa dinastía dos Habsburgo. Produciuse así un cambio dinástico que non foi aceptado por todos os países europeos, o que orixinou un conflito bélico.

Reforma da monarquía e centralismo político

En 1700, o rei Filipe V de Borbón recibiu a coroa de España. Naqueles momentos, o país estaba formado por un conglomerado de reinos, cada un dos cales tiña leis, foros e institucións diferentes. Na Península, o poder do rei era forte na Coroa de Castela, pero estaba suxeito a fortes limitacións na Coroa de Aragón.

As realizacións dos Borbóns en Galicia

No século XVIII, o reino de Galicia mantivo a súa importancia estratéxica como baluarte marítimo avanzado na defensa do imperio colonial americano, fronte ao paso das armadas inimigas, fundamentalmente inglesas. Ante esta situación, os Borbóns e os seus gobernos interviñeron en Galicia creando novas institucións, como a Intendencia do Reino de Galicia e o Real Consulado.

Carlos III e o reformismo ilustrado

A Ilustración foi un movemento cultural e ideolóxico característico da Europa do século XVIII. Defendía a capacidade da razón humana para descubrir a verdade e as leis da natureza, así como a necesidade de realizar reformas para incrementar o benestar material, mellorar a sociedade e alcanzar a felicidade persoal.

Este movemento destacou pola crítica á realidade vixente, á ignorancia, ao atraso técnico e económico, aos prexuízos sociais e aos abusos dos poderosos. Os seus eixos principais foron:

• O fomento da educación e da renovación científica.
• O predominio das preocupacións económicas, tentando fomentar e mellorar todos os sectores produtivos.
• O recurso ao poder do rei para alcanzar as reformas pretendidas e afastar os atrancos e a oposición dos sectores tradicionalistas.